Artikelen

–KANTELDECENNIUM 3: De geopolitieke situatie, Macht, Big Power Politics

In diverse media werd recent aandacht besteed aan de lijsttrekkerswisseling bij het CDA en de interne verdeeldheid die was gezaaid. Er werd een oud-minister geciteerd die aangaf dat het om de macht ging. Er werd een nieuwe lijstrekker aangesteld, de huidige minister van financiën Wopke Hoekstra. Hij reageerde pas in tweede instantie positief op het verzoek om lijstrekker te worden. In het landsbelang zoals hij stelde omdat door onder andere de Covid 19 pandemie, Brexit en andere geopolitieke ontwikkelingen de maatschappelijke context anders is dan bij het eerste verzoek (1). Ik denk dat ons land iemand van zijn kaliber nodig heeft, om de grote uitdagingen en problemen die op ons afkomen als nasleep van de pandemie, het hoofd te bieden. Veranderingen in de wereld voltrekken zich in een uitzonderlijk hoog tempo. Dat zal ook voor ons land grote gevolgen hebben, zowel politiek, strategisch als economisch en dat vereist goed en consistent leiderschap. In het verleden was ook ik sceptisch over de toekomst van Europa. De ontwikkelingen voltrekken zich nu zo snel, dat we de EU nodig hebben om ons te kunnen handhaven op  een steeds complexer wordend wereldtoneel,  waar machtsblokken en hun soms impulsieve leiders, de routekaart van de mensheid trachten te bepalen. Dit wordt ook wel aangeduid als Big Power Politics oftewel Grote Machtspolitiek. Als het jaar 2020 iets heeft geleerd, is het wel dat niet alles in het leven maakbaar is. Ook de machthebbers op de wereld hebben ervaren, dat een onverwachte viruspandemie zich aan iedere greep onttrekt en ingrijpende politieke en economische gevolgen kan hebben. Dat is overigens niet nieuw, het gebeurde eerder in de geschiedenis bij de Spaans Griep pandemie in 1918 zie ook  https://www.jaapspaans.nl/pandemie-coronavirus-en-de-spaanse-griep/. In het discussieprogramma Buitenhof van 20 december 2020, was voormalig minister van Verkeer en Waterstaat Neelie Smit-Kroes te gast. Zij pleitte voor de aanstelling van een niet-politiek driemanschap, om de huidige situatie in goede banen te leiden en de economische schade te beperken. Zij sloot haar betoog af met de veelzeggende woorden ‘Het is oorlogstijd dus haal er een generaal bij’ (2).

De geopolitieke situatie (geografische invloeden op machtsverhoudingen) 

In 2014 werd aan een deskundige de vraag gesteld of er een nieuwe Koude Oorlog komt. Hij antwoordde dat de huidige situatie niet vergelijkbaar is met de situatie tijdens de Koude Oorlog. Het ging toen om twee tegenover elkaar staande machten de Verenigde Staten (VS) en de Sovjet-Unie, maar de huidige situatie is totaal anders en vele malen complexer (3). Wie het nieuws intensief volgt, kan er niet omheen dat de machtsverhoudingen in hoog tempo verschuiven. De feiten die ik opsomde in het voorgaande hoofdstuk over de wapenwedloop, tonen aan dat naast militaire macht ook expansiedrift, handel, economie en cultuurverschillen belangrijke factoren zijn bij de machtspolitiek. Na decennia van suprematie is de invloed van de VS tanende, waarvoor een aantal oorzaken is aan te wijzen, onder andere de politiek van isolationisme onder president Trump. Andere machtsblokken, met name China, winnen snel aan invloed op economisch en strategisch gebied en dat is versterkt door de Covid pandemie. Grote machten als Rusland en India worden nog onderschat, vooral door het Westen. Controle over grondstoffen, hulpbronnen, vaarroutes en handel zijn in de geschiedenis altijd belangrijk geweest bij de opkomst van wereldrijken. Rusland heeft een groot potentieel, vanwege de enorme rijkdom aan bodemschatten en een indrukwekkende legermacht, die berucht is vanwege de assertieve inzet van cyberwapens. India met de immense bevolking is een bron van kennis, met name op het gebied van ICT. Drie belangrijke delen van de wereld slagen er maar niet in de onderlinge verdeeldheid te overbruggen, Zuid-Amerika, Afrika en Europa. Europa is economisch gezien een reus met de grootste interne markt ter wereld, maar door verdeeldheid, het ontbreken van krachtig centraal leiderschap en dito legermacht worden de kansen onvoldoende benut. En het zag er allemaal zo florissant uit toen in 1989 de Berlijnse Muur viel en de Koude Oorlog werd beëindigd. Door een ongekende economische prestatie werd het verdeelde Duitsland weer tot een eenheid gesmeed en breidde de Europese Unie snel uit, met name naar het Oosten (4). Er volgden echter ook tegenslagen. (Foto Jaap Spaans. Brokjes van de Berlijnse Muur die Oost en West scheidde)

China en de nieuwe zijderoutes

Als ik dit publiceer op de 1e dag van 2021, heeft het Verenigd Koninkrijk formeel Europa verlaten. Dat is een verzwakking, maar tegelijk een wake-up call voor de EU. Het besef is gegroeid dat eenheid juist noodzakelijk is om op mondiaal niveau tegenwicht te bieden aan de opkomende machtsblokken. Een snel globaliserende wereld biedt steeds minder ruimte voor isolationisme en nationalisme. Als dat onvoldoende wordt onderkend, zal dat verstrekkende negatieve gevolgen hebben voor de welvaart in Europa en zeker voor een handelsnatie als Nederland. Ik heb naaste familie in het Verenigd Koninkrijk en krijg soms de indruk dat men daar is blijven steken in de gedachte dat Engeland nog een wereldmacht is (‘Brittannia rules the waves’). Vele deskundigen waarschuwen echter dat het mondiale economische machtscentrum de komende decennia zal verschuiven  van de westerse wereld naar Azië. Ik deel die zorg. Tijdens de geschiedenislessen op de MULO, werd (te) beknopt aandacht besteed aan de reizen van Marco Polo in de 13e eeuw en de klassieke Zijderoute als de logistieke handelsroute tussen  Azië en het Middellandse Zeegebied. Onderzoek met moderne technologieën als satellieten heeft geleerd dat die historische zijderoute veel meer was dan een logistieke keten (karavaanroute) van Oost naar West. Het was een samengeweven infrastructuur met irrigatiekanalen en wooncomplexen. China werkt hard aan de nieuwe zijderoutes, is bezig aan een snelle opbouw van de krijgsmacht, maakt afspraken om de toevoer van grondstoffen te waarborgen en wint overal ter wereld terrein op technologisch gebied. Als Europa daar niet als eenheid op inspeelt, wordt die slag verloren. Ook de posities van Rotterdam en Antwerpen als wereldhavens kunnen daardoor verzwakken. Wat mij in gesprekken over de geopolitieke situatie opvalt, is dat er onvoldoende brede kennis is over de Kaukasus, dat ligt ingeklemd tussen China, de Russische Federatie, Europa en Turkije. Dit opkomende en strategisch zo belangrijke gebied, is wel omschreven als een geopolitieke speeltuin en is van groot belang voor de nieuwe Zijderoute. Recent was er de oorlog tussen Azerbeidzjan en Armenië, waarbij ook Turkije een rol speelde.  Rusland dat bang is invloed te verliezen in de regio, bleek niet in staat de veiligheid van Armenië te waarborgen. Er waren in het verleden problemen tussen Rusland en Tsjetsjenië en ook in Wit Rusland (Belarus) zijn er interne spanningen. Het grootste land in de regio is Kazachstan, een land met een enorm potentieel dat 70 keer zo groot is als Nederland en over een schat aan natuurlijke hulpbronnen beschikt. Toch weten we er betrekkelijk weinig over. Een persoonlijk informeel onderzoekje leert, dat velen niet in staat zijn het land aan te wijzen op de wereldkaart. Na de ineenstorting van de Sovjet Unie is in die regio een machtsvacuüm ontstaan en landen als Rusland en Turkije volgen de ontwikkelingen daar nauwlettend. De geopolitiek wordt ook beïnvloed door klimaatverandering, smeltende ijskappen en andere grensoverschrijdende problemen. Machtsblokken zullen alles in het werk stellen om ‘voet aan de grond te krijgen’ in de grondstoffenrijke en logistiek belangrijke poolgebieden. In de mondiale geopolitieke situatie speelt de factor ‘macht’ een belangrijke rol (5). Foto Jaap Spaans. De nieuwe zijderoute waarin China veel investeert, kan gevolgen hebben voor de concurrentiepositie van grote havens in Europa. 

Macht

Er zijn meerdere definities van ‘macht’ maar in gangbare opvattingen staat het voor kracht, het vermogen om iemand of een organisatie iets te laten doen zoals je wilt. Een allesomvattende sluitende definitie is er niet. De macht over het stuur verliezen is anders dan de ouderlijke macht. Bij machtsmisbruik en machtswellust wordt al snel gedacht aan controle, dwang en repressie,  tirannie of dictatuur. Macht is dominant aanwezig in alle geledingen van de samenleving en beïnvloedt ons dagelijks leven. Direct of indirect krijgen we er allemaal mee te maken. Na een heftige verkiezingsstrijd gaan deze maand de laatste weken in van het presidentschap van Donald Trump. De afgelopen vier jaren heeft hij een groot stempel gedrukt op de interne situatie in de VS, maar ook op de internationale verhoudingen. Communicatie en interactiviteit vonden vaak impulsief plaats, via sociale media als twitter, overdreven assertief en soms zelfs beledigend. Jammer want de goede dingen die deze president ook heeft gedaan, zoals het benoemen van de onevenwichtige handelsrelatie met China, herstel van de economie in de pre-corona periode en voorzichtige initiatieven voor vrede in het Midden-Oosten, zijn daardoor overschaduwd. Ondanks de openheid van de democratische verkiezingen die voorbeeldig en voor de wereld direct en gedetailleerd te volgen  waren, laat Trump een tot op het bot verdeeld land achter. Velen zijn daar bezorgd over. Een nieuwszender gebruikte zelfs de term ‘Divided States of America’. Qua persoonlijkheid is hij geheel anders dan de machtige Chinese president Xi Jinping, die zelden emoties toont maar gestaag en volhardend zijn beleid om China op te stuwen in de vaart der volkeren uitvoert. De Turkse president Erdogan, die volgens kenners  droomt van een groot en hersteld Ottomaans Turks rijk, is in zijn optreden en communicatie vergelijkbaar met Trump. Een belangrijk verschil is dat Trump minder Amerikaanse militaire bemoeienis in de wereld wilde, terwijl Erdogan de militaire macht en strategische positie van Turkije juist wil uitbreiden. Voorbeelden van die expansiedrift zijn Libië en Azerbeidjan (6). In een boek over verleidingen aan de top en de psychologie van de macht, geeft de auteur een scherpe analyse van mensen die ontsporen aan de top en welke karaktereigenschappen en achtergronden daarop van invloed zijn geweest. Dit verschijnsel wordt wel aangeduid als Machiavellisme. Machiavelli (1469) meende dat geweld en manipulatie inherent zijn aan de menselijke natuur. Er zijn regels nodig om uitwassen beheersbaar te houden dan wel uit te bannen. Ook binnen bedrijven en organisaties kan macht ontsporen en tijdens mijn langdurige werkzame periode als ambtenaar bij defensie, de politie en een departementale inspectiedienst heb ik daarover de nodige ervaring opgedaan. Ondanks dat er binnen dergelijke organisatieculturen vaak sprake was van machogedrag, kijk ik toch met voldoening terug op die periodes in mijn leven. Regelmatig waren er felle discussies over ethiek bij de rechtshandhaving en welke repressieve middelen acceptabel waren, bijvoorbeeld in situaties dat het machtsmiddel van het geweldsmonopolie werd ingezet met inachtneming van geweldsinstructies. Voor discussie en bezinning was in de regel voldoende ruimte in onze rechtsstaat, hoewel dat ook afhankelijk was van de visie van het management dat werknemers aanstuurde. In een van mijn boeken heb ik voorbeelden verstrekt van beleidsmatig falen. Ik plaats daarbij wel de kanttekening dat digitalisering van grote invloed is op de werksituatie en de communicatie, intern met collega’s en extern met de burgers. Macht speelt uiteraard ook een belangrijke rol bij private organisaties en geloofsgemeenschappen. In een boek over macht in de kerken, beschrijft de auteur een groot aantal praktijkvoorbeelden van machtsmisbruik binnen kerken en geloofsgemeenschappen. Juist daar zou je dienend leiderschap verwachten. Volgens de auteur gebeurt een deel van dat machtsmisbruik door leidinggevenden, bij wie sprake is van grootheidsgevoelens en een narcistische persoonlijkheid. Een praktijkdeskundige schrijft in een christelijk dagblad naar aanleiding van ernstige problemen bij een christelijke organisatie: ‘Men krijgt de indruk dat hier in sterke mate sprake is geweest van bestuurlijke arrogantie’. Probleem daarbij is dat het naast macht en invloed vaak ook om theologische geschilpunten gaat, die over het algemeen moeilijk zijn te overbruggen en krachtige emoties kunnen oproepen (7) Foto Jaap Spaans. Standbeeld Lenin in Assen.

Brexit: onzekerheid na een lang en afmattend proces

Als ik dit publiceer is de Brexit een feit. Het afmattende, jaren durende Brexit proces heeft veel kostbare tijd, geld en energie gekost. Veel mensen zijn het spuugzat, omdat andere belangrijke kwesties zijn blijven liggen. Toch komt ook hierbij een vraag op over macht. Het Verenigd Koninkrijk (VK) wil minder macht uit Brussel en soeverein zijn. Soevereiniteit werd gaandeweg het belangrijkste thema  in het scheidingsproces. De definitie van soevereiniteit is ‘oppermachtige heerschappij’ en ‘de macht om een staat te leiden’. Een kritische deskundige uit het VK zei hierover op een van de laatste dagen voor Brexit: ‘We win sovereignity. We lose autonomy’. Waarmee hij bedoelde dat na de Brexit de autonomie zal afnemen onder andere als gevolg van problemen met de mobiliteit, meer formaliteiten op grond van regelgeving die ook belemmerend zullen werken. De komende jaren zullen leren hoe de praktische uitwerking is. Een gastcolumnist bij RTL Nieuws schrijft over soevereiniteit: ‘het is het principe dat de staat de hoogste autoriteit is binnen haar grondgebied en dat zij geen hogere autoriteit hoeft te erkennen buiten dit grondgebied’ (8). Het herinnert aan de tijd van de koloniale en maritieme macht van het VK. Maar tijden veranderen en het mag duidelijk zijn, dat in een snel globaliserende wereld juist verbinding en samenwerking met derde landen noodzakelijk is. Dat West Europa zo lang is gevrijwaard van oorlog is mede het gevolg van die samenwerking. Dat impliceert dus het ten dele opgeven van macht, ook al zal een land dan soevereiniteit moeten inleveren. Machtsblokken en machtige leiders bepalen de situatie op het wereldtoneel of we het leuk vinden of niet. In deze instabiele wereld hebben kleine landen weinig in de melk te brokkelen. Wie dat negeert lijdt aan zelfoverschatting. Of de Britten een misrekening hebben gemaakt zoals een deskundige stelt, zal de tijd leren op grond van de praktische uitwerking. Uiteindelijk heb je alleen iets aan soevereiniteit, als je je stem kunt laten gelden en de uitkomst van het wereldwijde debat kunt beïnvloeden. Zoals het er nu uit ziet heeft de EU door de langdurige Brexit discussie aan homogeniteit gewonnen. De EU heeft eenheid uitgestraald ondanks de pogingen van Premier Boris Johnson om verwarring te zaaien, door zijn pogingen directe gesprekken aan te gaan met belangrijke regeringsleiders in de EU. In februari 2021 stemt het Europarlement over de Brexitdeal. Dat alles neemt niet weg dat ik het vertrek van de Britten uit de EU betreur, maar blij ben dat er na ruim vier jaren duidelijkheid is. Logo: Europarlement dat democratische controle uitoefent op de Europese Commissie 

Het Midden-Oosten (M.O) een explosieve regio

In het Midden-Oosten is een machtsstrijd gaande tussen Arabische landen en landen als Iran en Turkije. Het is een van de meest explosieve regio’s in de wereld en daarbij is het opmerkelijk dat een geografisch en demografisch nietig land als Israël een cruciale rol speelt. Historisch en levensbeschouwelijk wellicht begrijpelijk, maar rationeel, politiek,  militair, geografisch en demografisch bezien is daar geen zinnige verklaring voor te geven. Het Midden-Oosten ondergaat de komende decennia een metamorfose, door de te verwachten transitie van fossiele brandstoffen naar alternatieve vormen van energie, vooral zonenergie en pogingen van landen om nucleaire wapens te ontwikkelen. Moderne technologieën om zeewater te ontzilten en de waterbesparende druppelirrigatie te stimuleren, kan bijdragen aan de economische ontwikkeling van die regio.

Het Midden-Oosten beschouw ik zowel uit seculier als levensbeschouwelijk oogpunt als hèt mondiale conflictcentrum, met als episch centrum de stad Jeruzalem. De situatie daar is zeer complex, waarbij de geschiedenis een belangrijke rol speelt. Turkije, Rusland, China en de EU streven naar meer invloed in de regio. Nu de invloed van de VS daar afneemt, trachten Rusland, Turkije en Iran de ontstane leemte op te vullen. Sinds de start van de Arabische lente heeft een bloedige oorlog in Syrië  het afgelopen decennium honderdduizenden slachtoffers geëist. Die situatie ligt tevens aan de basis van het immense vluchtelingenprobleem, waar Europa mee te maken heeft. Veel vluchtelingen willen naar Europa, dat nog geen antwoord heeft op de toelating van grote aantallen vluchtelingen en effectieve controle aan de EU-buitengrenzen ontbreekt.  Die controles zijn nodig om gelukszoekers te kunnen onderscheiden van echte vluchtelingen. Het opmerkelijke van die ontwikkeling is dat veel rijke islamitische olielanden hun grenzen gesloten houden voor vluchtelingen, veelal geloofsgenoten. Naar gebruik van chemische wapens in Syrië loopt nog een onderzoek door het in Den Haag gevestigd OPCW (Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons). Onder druk van de toegenomen spanning zoeken diverse Arabische landen, al dan niet uit opportunisme, toenadering tot Israël. Zij delen steeds meer gezamenlijk belangen. Opmerkelijk blijft de positie van Israël en de buitenproportionele mondiale obsessie voor Israël en Jeruzalem. De stad lijkt als een magneet alle aandacht van de wereld naar zich toe te trekken. Een ontwikkeling die niet verklaarbaar is op grond van ratio, logica en getalsmatige argumenten. Het geografisch en demografisch nietige land op de navel van de aarde, dat slechts 2 promille van de wereldbevolking telt, ligt voortdurend onder een mondiaal vergrootglas. Gelet op de geschiedenis van het Joodse volk met name de Holocaust, (herlevend) antisemitisme en de excessen die zich de afgelopen jaren voltrokken in buurlanden van de Joodse staat, mag duidelijk zijn dat Israël nooit een tweede Massada zal toestaan en alles in het werk zal stellen om de veiligheid van land en volk te waarborgen. Dat maakt de situatie daar explosief en onvoorspelbaar. (9).

Kantelconclusie. In dit kanteldecennium zullen er grote verschuivingen plaats vinden in de geopolitieke situatie, waardoor spanningen zullen toenemen en crises onvermijdelijk zijn. Inherent aan die ontwikkeling zal de behoefte aan een centraal mondiaal gezag en krachtig leiderschap om de talrijke grensoverschrijdende problemen en uitdagingen die op de mensheid afkomen aan te gaan, toenemen. Aan die ontwikkeling kleven ook grote risico’s, bijvoorbeeld ten aanzien van burgerrechten als privacy,  vrijheid van godsdienst en meningsuiting en andere grondrechten.

Foto’s: Archief Jaap Spaans

Bronnen

  1. ‘Onrust in het CDA’ en ‘Van kroonprinsen naar koningsdrama’. De Telegraaf, 5 december 2020.
  2. Discussieprogramma Buitenhof, 20/12/2020 met onder andere oud-minister van Verkeer en Waterstaat Neelie Smit Kroes. CNN Special Report, 19/12/2020. ‘Pandemic. How a virus changed the world in 1918’.
  3. Het grote geopolitieke college met 5 vragen aan Rob de Wijk deskundige van het The Hague Centre for Strategic Studies (HCSS) o.a.: ‘Krijgen we een nieuwe Koude Oorlog’. Haagsch College, Montesqieu Institute, september 2014.
  4. ‘Meningen over Duits Eenheid’. ‘Hoofdstuk Het Derde Duitse Wonder’ door J.J.A. van Doorn. Uitgeverij NPA 1990.
  5. Euronews en andere internationale media op 26/12/2020 ‘China to overtake US to be world’s biggest economy by 2028 due to COVID-19 says report’, naar aanleiding van een rapport van The Centre for Economics and Business Research (CEBR). De Telegraaf, 29/12/2020 ‘Havenbaas: verloren decennium dreigt voor Nederland’ met opmerking van Rob de Wijk die waarschuwt voor China, dat investeert in Zuid-Europese havens om de containeroverslag te kapen. ‘De Nieuwe Zijderoutes. Het heden en de toekomst van de wereld’. Hoofdstuk 1. Peter Frankopan. Uitgeverij Unieboek/Het Spectrum, 2018. BBC World Services, 29/12/2020 ‘China and EU ‘on verge’ of major investment deal’. Dagblad van het Noorden, 31/12/2020 ‘Na brexitdeal nu bijna Chinadeal’.
  6. Het Financieele Dagblad, 29/7/2020. ‘In de Middellandse Zee wordt risk om macht en olie gespeeld’. NOS Nieuws, 23/10/2020 ‘Ook Sudan normaliseert banden met Israël’. ‘De Turkse Expansiedrift’. Jaap Spaans in het blad Profetisch Perspectief, 2012.
  7. ‘Verleidingen aan de top. De psychologie van de macht’, pagina 10. Jaap van Ginneken, Uitgeverij Business Contact Amsterdam/Antwerpen, 2013. ‘Macht in de Gemeente. Over machtsfiguren en machtsmisbruik in de kerk’, pagina 9. Volker en Martina Kessler en ingeleid door Kees Roest. Uitgave Boekencentrum Zoetermeer, 2002. Reformatorisch Dagblad, 9/20/2015 ‘Situatie bij Tot Heil des Volks verontrustend’, door O.W. Dubois en ‘Benoeming predikant splijt Tot Heil des Volks’, 3/10/2015. Vertrouwelijke mail correspondentie met een medewerker van EB Media over de zorgelijke werksituatie en rechtszaken daarover van 11/11/2007. Vertrouwelijk, aangezien de persoon in 2012 is overleden. Een Golf van Geweld, Jaap Spaans, 1999. Pagina 73.
  8. RTL Nieuws, 16/12/2020. Gastcolumn Rabo-econoom Stefan Koopman: ‘De Britten betalen een hoge prijs voor hun soevereiniteit’. Tevens quote op Euronews op de drempel van 2021, 30/12/2021.
  9. In het jaar 71 na Christus voerde het Romeinse Rijk een felle strijd in Judea, waarbij meer dan een miljoen Joden werden gedood. Jeruzalem en de tempel werden verwoest Tempelschatten, waaronder de massief gouden Menorah, werden triomfantelijk naar Rome overgebracht. Een stenen afdruk is nog te vinden in de Triomfboog van Rome. De vesting Massada bij de Dode Zee bleef echter een bolwerk van verzet. Toen de Romeinen de vesting uiteindelijk hadden veroverd, bleek dat de Joodse verdedigers de dood hadden verkozen boven verkrachting en slavernij. Israëlische soldaten worden anno 2020 op de burcht Massada beëdigd. Diverse bronnen o.a. ‘En zij werden verstrooid onder alle volken’, Werner Keller. Pagina’s 76 en 77. Uitgave La Riviere en Voorhoeve NV Zwolle.

–KANTELDECENNIUM 2: De Wapenwedloop

Als ik dit hoofdstuk op mijn website plaats is het december 2020, de maand van Kerst en vrede op aarde. Het heeft dan ook een reden dat ik juist nu de wapenwedloop als eerste mondiale kernprobleem aan de orde stel. Het is een van de duidelijkste onderwerpen, waarin de machteloosheid van de mensheid tot uitdrukking komt. Taalkundig staat het begrip voor een wedloop om militair overwicht tussen staten of machten. Maar gelet op de tijd waarin we leven, neem ik de vrijheid om het begrip uit te breiden en wel naar de toename van wapenbezit onder burgers. Ook in ons land is een duidelijke toename van ernstige delicten,  waarbij wapens worden gebruikt.  Vaak gaat het om (vuur)wapens die wettelijk verboden zijn, maar ook slag en steekwapens die functioneel bestemd zijn om te worden gebruikt als gereedschap en andere nuttige toepassingen, zoals in huishoudens en de horeca. De gevolgen van deze ontwikkeling voor de criminaliteit en hoe die zich verhoudt tot het geweldsmonopolie dat in ons land bij de overheid berust, belicht ik in hoofdstuk 5 over ‘Criminaliteit en Rechtshandhaving’.

Bij het onderwerp ‘Wapenwedloop’ kun je niet heen om de rol van de wetenschap en mentale aspecten waaruit de behoefte aan wapens voortvloeit. Ik gaf in hoofdstuk 1, de inleiding, aan dat ik grote bewondering heb voor de wetenschap en er in mijn persoonlijke situatie op het gebied van zorg en kwaliteit van leven, veel aan te danken heb gehad. Door de gezinssituatie werd ik nadrukkelijk bepaald bij genetica en medische trajecten, die tot levensverlenging bij gezinsleden hebben geleid. Dat zijn zegeningen en verworvenheden waarvoor ik dankbaar ben. Er past echter wel een kanttekening bij, gebaseerd op vele decennia persoonlijke ervaring en studie van onderwerpen als geweld, oorlog en vrede etc. In het Filosofie Magazine las ik een aansprekende en relativerende stelling over de wetenschap, die volgens de auteur ook niet alle vragen kan beantwoorden. Als voorbeeld werd gegeven dat zonder theoretische natuurkunde een smartphone niet zou bestaan. ‘Daar heb je echter weinig aan als je bijvoorbeeld zoekt naar een oplossing voor het conflict in het Midden-Oosten’(1). Oorlogen, wapenwedlopen en geweldsexcessen hebben te maken met de menselijke geest, met mentaliteit, egoïsme en machtsdenken, het kwaad , ethiek en levensbeschouwing. Problemen op die gebieden zijn diepgeworteld en wijdverbreid en de geschiedenis leert dat die zich uiteindelijk niet laten oplossen via wetenschap en rationaliteit alleen. Als dat wel mogelijk zou zijn was het, gelet op calamiteiten en tragedies in de menselijke geschiedenis allang gebeurd. Seculiere denkers zullen daaraan toevoegen dat dit ook geldt voor religie en ideologie. Veel mensen beschouwen religie zelfs als oorzaak van veel conflicten. Ik begrijp die kritiek, maar de geschiedenis leert dat het kwaad of de gebrokenheid van de Schepping zich uit in alle categorieën mensen, ongeacht levensbeschouwing of ideologie. Daar komt bij dat de wetenschap, ondanks de vele verworvenheden en zegeningen, heeft bijgedragen aan veel ontwikkelingen die een bedreiging vormen voor de toekomst van de mensheid. De wapenindustrie is een treffend voorbeeld dat politiek en wetenschap elkaar overlappen. In de loop der eeuwen zijn zwaarden en speren vervangen door musketten en kanonnen door geavanceerde raketsystemen. NBC wapens oftewel massavernietigingswapens (Nucleair, Biologisch, Chemisch), zijn ontwikkeld in wetenschappelijke laboratoria. Ook bij beladen onderwerpen als geweld en oorlog creëert de markt een behoefte en spelen wetenschap en bedrijfsleven daarop in door ontwerp, innovatie en productie en bijna altijd ergens op de wereld wel gevolgd door gebruik en inzet. We zien dat momenteel bij de ontwikkeling van geleide raketsystemen en ruimtewapens, waarbij hoogwaardige technologie vereist is. Er is wel sprake van een groeiend bewustzijn en er zijn pogingen om het tij te keren. Financiële ondernemingen, waaronder pensioenfondsen en verzekeraars, mogen op grond van integriteits- en duurzaamheidseisen niet meer investeren in ondernemingen die clustermunitie of cruciale onderdelen daarvan produceren, verkopen of distribueren. Dat is in ons land bij wet vastgelegd, waarop de Autoriteit Financiële Markten (AFM) toezicht houdt (2).

De wapenwedloop in cijfers

De omvang van de huidige wapenwedloop op de wereld is onvoorstelbaar. Er wordt meer in wapens geïnvesteerd dan ooit tevoren en er is sprake van een permanent stijgende lijn en chronische overbewapening. Volgens cijfers van het in Zweden gevestigde gerenommeerde Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI), bedroegen in 2019 de mondiale militaire uitgaven 1.917 miljard dollar (in 2018 1822 miljard). De Verenigde Staten (VS), China, Saoedi-Arabië, India en Frankrijk vormen de top vijf en zijn goed voor 60% van de militaire uitgaven in de wereld. Wat betreft verhoging van de defensiebudgetten jagen vooral China en de VS elkaar op in de wapenwedloop. Daarna volgen Saudi-Arabië met ruim 78 miljard en Rusland met bijna 62 miljard. De VS blijven koploper: in 2019 stegen de uitgaven met 53 miljard dollar naar ruim 684 miljard dollar. China komt uit op 181 miljard dollar. Daarbij past wel de kanttekening dat loonkosten, die een belangrijke factor vormen bij defensiebudgetten, in de VS en andere westerse landen hoger zijn dat in landen waar nog een dienstplicht is. Denktank het International Institute for Strategic Studies ( IISS), die er onderzoek naar verrichtte, meent dat Washington zich zorgen maakt om de modernisering van het Chinese leger. China werkt onder meer aan hypersonische raketten, die moeilijk zijn te detecteren en heeft in 2020 volgens Britse media voor het eerst in een gewapend conflict gebruikgemaakt van een magnetronwapen dat werkt  op basis van elektromagnetische straling. Dat zou de VS vervolgens weer aanzetten tot hogere uitgaven. Israël dat door bepaalde vijanden wordt beschouwd als een bedreiging van de wereldvrede, heeft voor een land dat onder permanente dreiging staat een verhoudingsgewijs laag defensiebudget van 15,9 miljard dollar (3). De cijfers zullen de komende jaren sterk stijgen. In navolging van zijn voorgangers uitte president Trump regelmatig kritiek op het feit dat NAVO landen binnen de EU niet voldoen aan de afgesproken norm, om 2% van het bruto binnenlands product (bbp) te besteden aan defensie. Er liggen harde toezeggingen van deze landen om de defensie inspanningen te verhogen en er dus nog meer geld aan bewapening zal worden besteed. Hoewel die kritiek van de VS dus terecht is, gaan de critici voorbij aan de diepgewortelde angst en oorlogstrauma’s in Europa, met name Duitsland, om in een nieuwe wapenwedloop of oorlog te worden meegezogen (4). Dezelfde zorg zagen we bij Japan, dat in de Tweede Wereldoorlog hard werd geraakt door de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Ik begrijp die zorg, want er kunnen in deze complexe wereld met de vele machtsbeluste leiders gemakkelijk impulsieve en onbeheersbare escalaties ontstaan. Het is een  wrang gegeven dat met de bedragen die de huidige wapenwedloop kost, de honger op de wereld zou kunnen worden opgelost. Gelukkig zijn er veel goede mensen, idealistische organisaties en geloofsgemeenschappen op de wereld die zich inzetten voor de vrede in woord, daad en gebed. Velen geloven rotsvast in ‘Samen werken aan vrede’, om een meer vredevolle samenleving te bereiken’ (5). Ik gaf al eerder aan dat ik niet optimistisch ben over het antwoord op de vraag of de mensheid in staat is om op eigen kracht mondiale vrede te bewerkstellingen. Tabel over defensie-uitgaven NAVO-landen geplaatst met toestemming Defensiekrant.

Mondiale polarisatie stimuleert de wapenwedloop

Massavernietigingswapens als NBC wapens vinden hun oorsprong in wetenschappelijk onderzoek en technologische research in laboratoria, experimenten en dierlijke en menselijke proeftuinen. In de top 5 van de risico’s die de mensheid bedreigen van het World Economic Forum (WEF), staan klimaatverandering en massavernietigingswapens respectievelijk op 1 en 2 (6). Het WEF verwacht dat de economische en politieke polarisatie zal toenemen en dat zou de wapenwedloop kunnen versterken. Het internet is een goed voorbeeld van de dilemma’s die zich kunnen voordoen. Het huidige internet is als communicatiesysteem ontstaan binnen het Amerikaanse leger. In een halve eeuw is het uitgegroeid tot een dominante factor op talrijke maatschappelijke gebieden. Het heeft ontegenzeggelijk veel zegeningen voor de mensheid opgeleverd bijvoorbeeld op het gebied van communicatie, medische ontwikkelingen, efficiency. Anno 2020 kunnen we echter ook vaststellen dat moderne technologie op grote schaal wordt gebruikt bij de ontwikkeling van moderne wapens als computergestuurde raketsystemen, zogenaamde ‘slimme’ bommen en wapens op basis van lasertechnologie en drones, om maar enige voorbeelden te noemen. De basis voor het internet werd gelegd door een organisatie binnen het Amerikaanse ministerie van defensie, het (Defence) Advanced Research Projects Agency (D)ARPA). ARPA ontwikkelde technologie die de Amerikaanse defensie in staat zou stellen om niet verrast te worden door een technologisch geavanceerde vijand. De organisatie legde de basis voor de huidige informatierevolutie. Of men in die fase de immense gevolgen voor de mensheid heeft kunnen inschatten weet ik niet. Het heeft er ook toe geleid dat er in een duizelingwekkend tempo een nieuwe vorm van oorlogsvoering is ontstaan, cyberwarfare, waarvan de destructieve gevolgen op termijn nog niet zijn te overzien. Armere landen met een laag defensiebudget en criminele organisaties, kunnen tegen betrekkelijk geringe kosten cyberspecialisten inhuren om cyberaanvallen uit te voeren en hun status te verhogen. China is bezig uit te groeien tot een mondiale industriële en militaire supermacht, dankzij de beschikbaarheid van en kennis over deze moderne technologie. Wat door de VS werd ontdekt en ontwikkeld, dreigt zich nu als een boemerangeffect tegen hen te keren. Een ontwikkeling die, evenals cybercriminaliteit, een wereldwijde ontwrichtende werking kan hebben. De afgelopen jaren is gebleken dat cyberwapens grootschalig worden ingezet om vitale infrastructuur van een land te beschadigen. Geen enkel beveiligingssysteem biedt optimale veiligheid, onder andere vanwege de grensoverschrijdende aspecten. Een politicus en deskundige beschreef het ooit als een rat-race, een dynamisch maatschappelijk proces waarbij de veiligheid vaak de dupe is. Het opmerkelijke en tegelijk hypocriete is dat overheden die digitale veiligheid op nationaal niveau hebben vastgelegd in wet- en regelgeving en die handhaven, zich tegelijk op het complexe wereldtoneel op grote schaal schuldig maken aan cyberwarfare en cybercriminaliteit als hacking. Het is in korte tijd uitgegroeid tot een kernprobleem van de mensheid. Nederland is een van de meeste gedigitaliseerde landen ter wereld en blinkt op dat gebied uit in innovatie. Dat bevorderde de economische groei en de welvaart. Ook kwam het goed van pas tijdens de corona pandemie, omdat er op grote schaal vanuit huis kon worden gewerkt waardoor de economische schade werd beperkt. Tegelijk mag het duidelijk zijn dat Westerse landen als Nederland ook een verhoogd risico lopen, omdat door de intensieve digitalisering van economie en infrastructuur zowel overheden, bedrijven en individuele burgers aanzienlijke risico’s lopen. Daarnaast wordt er geïnvesteerd in ruimtewapens om infrastructuur via de ruimte te ontwrichten, bijvoorbeeld door satellieten uit te schakelen (7). Overkill staat taalkundig voor overdaad maar betekent ook overbewapening. De aanwezigheid en beschikbaarheid van immense hoeveelheden wapens vormen op zich een groot risico, want veel wapens worden uiteindelijk ook gebruikt. Wie over wapens beschikt kan macht uitoefenen. Militaire suprematie is in de geschiedenis door de eeuwen en millennia heen de bron geweest voor oorlogen, onderdrukking en gewapende conflicten en een voedingsbodem voor de opkomst van op macht beluste leiders. De meest recente en ook de meest omvangrijke wapenwedloop uit de geschiedenis was die tussen de Verenigde Staten (VS) en de voormalige Sovjet Unie (SU) en de belangrijkste reden tot oprichting van militaire machtsblokken als de NAVO en het Warschaupact. Het leverde ons het begrip Koude Oorlog op. 

Geen pacifist

De volgende tekstdelen gaan over mijn persoonlijke ervaringen met wapens en geweld en de ethische worsteling die ik daarbij heb ervaren. Om het volgende goed op waarde te kunnen schatten, is het gewenst de volgende publicaties te lezen die eerder verschenen op deze website.

-WO1: over mededogen, oorlogsneurose en PTSS | Jaap Spaans

-Oorlog en emoties, ethiek en geloof (1) | Jaap Spaans

-Oorlog en emoties, ethiek en geloof (2) | Jaap Spaans

-Oorlog en emoties, ethiek en geloof (3) | Jaap Spaans

Terug in Nederland na mijn ruim tweejarige verblijf als emigrant in Canada, werd ik opgeroepen voor de dienstplicht. Op grond van dat onvermijdelijke feit, besloot ik voor vier jaren te tekenen als kort verband vrijwilliger (KVV’er). Een belangrijke overweging voor dat besluit was mijn slechte fysieke conditie. Door een vaak onverantwoorde levenswijze in Canada, moest mijn gebit ingrijpend worden gesaneerd en waren herstel en structuur noodzakelijk. Het leger bood mij die mogelijkheden en na een intensieve infanterieopleiding, kon ik vier jaren als instructeur werken bij de Alfa compagnie van de School Reserve Officieren en Kader Infanterie (SROKI) in Ermelo waar ik ook zelf de kaderopleiding had afgerond. Een periode waarin ik veel heb geleerd zoals doorzettingsvermogen, overleven in moeilijke omstandigheden, communicatie bij groepsdynamiek en leiderschap en verantwoord omgaan met lichaam en geest. Het was de tijd van de Koude Oorlog en ik kreeg een mobilisatiebestemming in de Duitse Laagvlakte. Eenmaal moest ik daarvoor in die vier jaren op herhaling in Ossendrecht. De diepgaande gesprekken over geloof en ethiek die ik in Canada had gevoerd met ‘deserteurs’ uit de VS over de Vietnamoorlog, waren in de turbulentie van die levensfase naar de achtergrond gedrongen. Pas na mijn diensttijd kwamen die weer versterkt naar boven. Geloof en zingeving waren door mijn huwelijk weer relevanter geworden. Mede door de ervaringen in het leger, zou in de jaren die volgden de innerlijke worsteling over de ethiek van oorlog en vrede en toepassing van geweld verhevigen. In mijn volgende beroep, bij de politie, kreeg ik ook te maken met dienstwapens, schietoefeningen en een geweldsinstructie. Ik weet de vernietigende werking van veel wapens. Toch ben ik geen pacifist, om de simpele rede dat wereldvrede en geweldloosheid in de huidige samenleving anno 2020 volgens mij geen haalbare opties zijn. Hoe moeilijk is het al om ‘vrede’ te krijgen binnen gezinnen, families, overheden, kerken, bedrijven en organisaties? Een aantal bands/zangers uit de flower power tijd die zongen over vrede, kregen zelf te maken met interne ruzies en jaloezie. Oorlog en vrede zijn onderwerpen die mij innerlijk verscheuren, zowel vanuit mijn geloofsprincipe als menselijkheid. In diverse publicaties heb ik beschreven, wat de directe en indirecte gevolgen van de Tweede Wereldoorlog zijn geweest op het gezin waarin ik opgroeide (8)  -De vergeten hongerkinderen uit de oorlog | Jaap Spaans. De Holocaust is een van de diepste littekens die de mensheid met zich meedraagt. Massaal gewapend ingrijpen was nodig om agressors als Japan,  Het Derde Rijk en hun bondgenoten op de knieën te krijgen en ons land te bevrijden. Wie de geschiedenis bestudeert moet de conclusie trekken dat er nog nooit een allesomvattende en duurzame vrede op de wereld is geweest. In hoofdstuk 1 De Inleiding, heb ik dat met verwijzing naar de idealen van de flower power generatie met hun slogan ‘Make love not war’ uitgelegd.  Ruim een halve eeuw later is de harde conclusie dat het verlangen naar vrede niet haalbaar is gebleken en dat in de halve eeuw die volgde ook de protestgeneratie er niet in is geslaagd liefde de aarde te laten veroveren. Er wordt meer uitgegeven aan bewapening dan ooit tevoren en de wapens waren nog nooit zo vernietigend als nu. Als christen geloof ik dat we leven in een door het kwaad gebroken schepping. Die gebrokenheid zal pas worden opgeheven bij de terugkomst van Jezus Christus. Dat neemt niet weg dat geweld soms nodig is om agressors en dictators het hoofd te bieden of als een overheid gebruik maakt van haar geweldsmonopolie.

Politieke spanningen

De Horizonscan Nationale Veiligheid (9).  is naast levenservaring en nieuwsgaring voor ‘leken’ een goede en betrouwbare bron om een visie over de internationale politieke spanningen op te baseren. Centraal staat de nationale veiligheid, maar die wordt zodanig in een internationale context geplaatst, dat er een redelijk beeld ontstaat van de dreigingen die van buiten op ons afkomen. Dat de naoorlogse wereldorde snel aan het veranderen is, staat niet ter discussie. Iedereen die het nieuws volgt kan kennis nemen van de spanningen, de talrijke brandhaarden en de handelsoorlog tussen grote mogendheden als China en de VS. In het beleid van de VS onder president Trump, wordt meer nadruk gelegd op isolationisme onder de slogan ‘America First’ en dat uit zich in scherpe retoriek en beschuldigingen. Die kritiek is voor een deel terecht. China hanteert hoge drempels voor buitenlandse investeerders en stimuleert met verkapte staatssteun eigen ondernemingen, die daardoor beter kunnen concurreren op het internationale speelveld. De internationale invloed van de VS en andere westerse landen neemt daardoor af, maar ook de solidariteit binnen de NAVO. Eind juli 2020 besloot president Trump een derde van de Amerikaanse troepenmacht in Duitsland terug te halen dan wel te verplaatsen naar Brussel en Polen. Na zijn verkiezingsnederlaag herhaalde dit zich in november 2020, zonder overleg met bondgenoten. Dit impulsieve beleid plaatst de speciale band tussen de VS en Duitsland die gedurende 70 jaar heeft bijgedragen aan vrede in Europa, onder druk. Naast verslechtering van de trans-Atlantische betrekkingen is er een toename van conflicten in het Zuiden en Oosten van Europa, waar NAVO landen tegenover elkaar staan. Dit zal het komende decennia grote gevolgen hebben voor ons land, maar ook voor het verdeelde Europa. De gedachte van sommige populistische partijen, dat Nederland zich als klein land kan handhaven op het glibberige wereldtoneel is niet realistisch. In een tijd van globalisering verwijzen naar de situatie tijdens De Gouden Eeuw snijdt dan ook geen hout. Tijden veranderen en daar zullen we mee moeten leren omgaan.  Europa moet  steeds vaker laveren tussen andere grootmachten, waardoor meer eenheid en centrale aansturing binnen Europa gewenst is. 

KANTELCONCLUSIE: Gelet op persoonlijke ervaringen en studies, de informatie van betrouwbare bronnen die ik onderzocht, de grilligheid van machthebbers en de geopolitieke situatie op de wereld, trek ik de conclusie dat de wapenwedloop tijdens het kanteldecennium zal intensiveren met alle risico’s van dien.

In het volgende hoofdstuk belicht ik de geopolitieke situatie en het onderwerp macht.

Foto’s: Jaap Spaans gemaakt tijdens mijn diensttijd op Schietkamp De Harskamp (1970), Starfighter gevechtsvliegtuig en bom op het terrein van het Aviodrome museum (rond 2008), foto raketten tijdens open dag van het leger (rond 1970), oude kanonnen centrum van Harderwijk (2019). 

Bronnen:

  1. Filosofie Magazine, juli/augustus 2020. ‘Een kleine stap voor complotdenkers’ door Tim Miechels, pagina 53.
  2. ‘Worldwide Investment in Cluster Munitions. A shared responsibility’, Website PAX, 3/12/2018. ‘Verbod op beleggingen in clustermunitie’, website Pensioenfederatie, 7/12/2018. ‘ABP: geen geld in (land)mijnen’. Het Parool online, 6/4/2007.
  3. ‘Defensie-uitgaven wereldwijd gestegen’. Defensiekrant 08 2020, met verwijzing naar gegevens uit het jaarlijkse rapport van het International Institute for Strategic Studies (IISS), Domain trends en The Military Balance 2020. SIPRI Yearbook 2018 Armament, Disarmament and International Security. News Release van het World Economic Forum, 15/1/2020. ‘De wereld staat in brand: klimaatbranden en politieke spanningen wakkeren het vuur aan’. De Telegraaf, 23/7/2020 ‘Russisch ruimtewapen’. Informatie op de website van de Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons (OPCW) te Den Haag. waar van 30 november t/m 1 december 2020 the 25th Session of the Conference of the States Parties is gehouden.
  4. Info van de website Duitsland Institute.nl: ‘Zaak Navalny Duitsland wil met Navo en EU praten over consequenties’ 3 september 2020. ‘VS trekken meer soldaten terug uit Duitsland dan bekend’, 30 juli 2020. Het nieuws dat de Verenigde Staten een deel van hun troepen uit Duitsland terugtrekken, kwam in juni hard bij de Duitsers aan. Nu blijkt dat het om meer militairen gaat dan eerder bekend was gemaakt. De Volkskrant, 30/7/2020 ’12.000 militairen VS weg uit Duitsland’.
  5. ‘Het kost maar 281 miljard euro om honger in de wereld op te lossen’ en ‘Cornell unites science and policy to end hunger’, respectievelijk in Welingelichte Kringen van 13 oktober 2020 en conclusies van onderzoekers van de Cornell University NY VS, 14th october 2020.
  6. WEF The Global Risks Landscape 2020, pagina 3. ‘Top ten risks in terms of Impact’.
  7. Website van DARPA het Defense Advanced Research Projects Agency, 14/7/2020. ‘Paving the Way tot the Modern Internet’. https://www.darpa.mil/about-us/darpa-history-and-timeline4. De Horizonscan Nationale Veiligheid van oktober 2019 is gemaakt door het Analistennetwerk Nationale Veiligheid in opdracht van de NCTV van het Ministerie van Justitie en Veiligheid.
  8. Het Placenta Mysterie, Jaap Spaans . Pagina’s 23 – 28.
  9. ‘Horizonscan: de resultaten. Projectleiding Instituut Clingendael. ‘De belangrijkste toekomstige ontwikkelingen voor de nationale veiligheid’. Het Analistennetwerk Nationale Veiligheid (ANV) heeft in opdracht van de NCTV de Horizonscan Nationale Veiligheid 2019 gepubliceerd. De Horizonscan geeft inzicht in de belangrijkste toekomstige ontwikkelingen voor de nationale veiligheid.

 

–KANTELDECENNIUM1: Inleiding

Het Kantel Decennium 2020 – 2030

1. INLEIDINGI

Het is 11 september 2020. In de Verenigde Staten (VS) worden de aanslagen van nine-eleven  herdacht. Ik volg het nieuws op internationale zenders en mijn televisie lijkt ‘in brand te staan’. Felle aangestoken branden teisteren het Griekse eiland Lesbos, waardoor binnen een dag rond 13.000 asielzoekers hun schamele behuizingen veranderd zien in smeulende puinhopen. In vijf staten aan de westkust van de VS waaronder Californië, Oregon en Washington, woeden wekenlang hevige, door de sterke wind aangewakkerde  bosbranden. De materiele en immateriële schade is enorm. Het Wereld Natuur Fonds meldt die dag in het Jaarlijkse rapport over de staat van de aarde, dat wereldwijd het aantal dierpopulaties met twee derde is afgenomen. De Covid 19 pandemie (Corona) steekt na het opheffen van de lockdowns  weer de kop op en virologen spreken hun zorg uit over een mogelijke tweede besmettingsgolf (inmiddels een triest feit). De gouverneur van Californië verklaart in een reactie op de bosbranden, dat niemand de gevolgen van klimaatverandering nu nog kan ontkennen. ‘Kom maar naar Californië en aanschouw het met je eigen ogen’. Deskundigen, gevraagd naar een reactie over Lesbos, geven aan dat het vluchtelingenprobleem blijvend is en de mensheid daar de komende decennia maar rekening mee moet houden. Genoeg nieuwsellende voor 1 dag. Het overige nieuws  over geweld tegen en corruptie bij de politie, de Brexit soap, snel smeltend ijs en sneeuw  op Groenland en de nasleep van de vergiftiging van de Russische oppositieleider Alexej Navalny met het zenuwgif novitsjok, schuif ik maar door naar de volgende dag. Om mijn geest de nodige rust te geven, schakel ik over naar mijn favoriete muziekzender met gouden hits uit ‘betere tijden’ en las een moment van bezinning en zelfreflectie in. Morgen een nieuwe dag. Morgen weer een nieuwsgolf.

San Francisco: stad met een boeiend verleden

De dag erna houdt een foto van de stad San Francisco overdag, gedompeld in een dikke mist van as en rood oranje gekleurde rook, mijn gedachten vast. Het door media als apocalyptisch omschreven beeld, illustreert de ernst van de verwoestende bosbranden aan de Westkust van de VS. Het was in deze prachtige stad in Californië dat op 24 oktober 1945 de VN werd opgericht. De aanblik van de foto brengt mij in gedachten terug naar de hippie cultuur van de zestiger jaren. Die had haar oorsprong in het centrum van San Francisco, met als episch centrum het bekende aan het Golden Gate Park grenzende kruispunt Haight and Ashbury. De idealistische hippiebeweging verspreidde zich van daaruit razendsnel over de VS en Canada en andere werelddelen zoals Europa, Australië en Azië. In ons land werd de Dam in Amsterdam overgenomen door ‘Damslapers’ en ontstond in 1965 de op het anarchisme geïnspireerde Provobeweging, die het gezag uitdaagde. In juli 1966 vertrok ik als achttienjarige emigrant naar Canada en beleefde daar aan de Westkust, van Vancouver tot Los Angeles, fijne, vrije en betrekkelijk zorgeloze momenten. Voor een deel zijn die ervaringen bepalend geweest voor mijn toekomst, waarvan ik mij echter pas op latere leeftijd meer en meer bewust werd. Voor meer informatie verwijs ik naar een eerdere publicatie daarover op deze website https://www.jaapspaans.nl/trends-4-van-babyboomers-tot-millenials/ Vanwege de Vietnamoorlog heersten er vooral onder jongeren aversie en grote weerstand tegen oorlog, de wapenwedloop en overbewapening. Gevoelens en visies die muzikaal werden geuit in de muziek van een generatie protestzangers. Barry McGuire zong over The Eve of Destruction, Donovan over de universele soldaat, The Byrds en Pete Seeger in het aan de Bijbel ontleende lied ‘Turn Turn Turn (1) over het verlangen naar vrede. Bob Dylan en Boudewijn de Groot zongen over veranderende tijden. Ik ben ervan overtuigd, dat hun muzikale vruchten het ontstaan van de hippiecultuur en de slogan ‘Make love not war’ sterk hebben gestimuleerd. Het jaar 1968 beschouw ik als een kanteljaar.

De gulzige en verwende generatie

De idealen van de hippiebeweging liggen ruim een halve eeuw achter ons. Het flower power ideaal ‘Make love not war’, heeft helaas niet kunnen voorkomen dat er na Vietnam nog vele oorlogen volgden met miljoenen slachtoffers. Wie het nieuws volgt kan niet anders dan vaststellen, dat het anno nu op de wereld onrustiger en spannender lijkt dan ooit. De vaak hoog opgeleide, idealistische, soms elitaire en door de hippiecultuur beïnvloede generatie, veroverde vanaf de zeventiger jaren maatschappelijke posities in de top en het midden management van overheden, het bedrijfsleven, de wetenschap en andere sectoren. De idealen uit de hippietijd die zulke hoge verwachtingen wekten, zijn niet verwezenlijkt. Eenmaal aan zet vielen helaas velen, in navolging van voorgaande generaties ten prooi aan hebzucht, materialisme, machtswellust en ijdelheid. De babyboom generatie, waartoe ik voor de duidelijkheid zelf behoor, wordt ook wel aangeduid als de ‘gulzige en verwende generatie’. Ik begrijp die kritiek en onderken het falen. De vraag houdt velen bezig wat de toekomstperspectieven zijn voor de generatie die de babyboomers opvolgt, de millennials, geboren ruwweg tussen 1980 en 2000. Zij staan in dit decennium voor immense uitdagingen, maar helaas wordt dit onderwerp onvoldoende belicht. Deze generatie moet zich waar maken in een snel veranderende en verhardende wereld. Ruim vijf decennia na de roerige zestiger jaren stel ik en velen met mij vast, dat de hoop op een betere wereld die veel mensen stellen op wetenschap en ratio, niet los kan worden gezien van existentiële levensvragen over mentale aspecten als egoïsme, de oorsprong van het kwaad en gebrokenheid, ethiek, machtsdenken en geld- en hebzucht. Cruciale vraag voor mij is of de mensheid via ratio en wetenschap in staat is de vele problemen op te lossen of dat er een ingrijpen van Hogerhand noodzakelijk is? Laat ik voorop stellen dat ik groot respect heb voor de wetenschap en mij realiseer dat de mensheid er veel aan te danken heeft. Dat geldt ook voor mij persoonlijk. Maar de wetenschap kent ook haar beperkingen en een aantal dilemma’s beschrijf ik in deze digitale publicatie. Na mijn emigratieavontuur in Canada keerde ik in het najaar van 1968 terug in Holland. Er volgden turbulente jaren, waarin de levenslessen die ik in die periode had opgedaan naar de achtergrond verdwenen, om in een latere levensfase versterkt terug te komen. Hoe dat is gegaan beschrijf ik te zijner tijd in hoofdstuk 11. Ethiek en levensbeschouwing speelden daarbij een belangrijke rol.

Levensbeschouwing

Levensbeschouwing kan het (zelf)vertrouwen scheppen, dat je als mens nodig hebt voor je ontwikkeling. Je kunt er echter ook door uit het evenwicht raken vanwege de talrijke persoonlijke, maatschappelijke, theologische en ethische dilemma’s die erdoor kunnen worden opgeroepen. Wellicht zijn er geloofsgenoten die zo’n kanttekening niet op prijs stellen. Ik heb in mijn zoektocht door het leven en diverse kerken ervaren, dat het uiten van twijfel of kritiek niet overal wordt gewaardeerd en soms tot spanning en zelfs  uitsluiting kan leiden. Overigens geldt dat ook binnen seculiere netwerken zoals de politiek, media, bedrijven en wetenschap om maar enige voorbeelden te geven. Het is mensen eigen en dus iets van alle tijden. Mijn wortels liggen in Voorburg onder de rook van Den Haag. De plaats werd gesticht rond 770, maar daarvoor was het al een Romeinse nederzetting met de naam Forum Hadriani. Vandaar het standbeeld in die plaats van de Romeinse veldheer Corbulo. Zowel de grote wetenschapper uit de Gouden Eeuw Christiaan Huygens, zoon van Constantijn Huygens als de filosoof Baruch Spinoza hebben in Voorburg gewoond. Hun ervaringen als wetenschapper passen in de context van deze publicatie. Beiden waren voor die tijd op hun vakgebied briljante wetenschappers, die echter in hun leven hebben geworsteld met dilemma’s en zelfs existentiële crises, die voortvloeiden uit hun godsdienstige achtergrond. In een uitgebreide publicatie in het Historisch Nieuwsblad, wordt de geestelijke worsteling van Christiaan Huygens beschreven. Ondanks zijn zoektocht naar de basis van het christelijk geloof, kon hij niet geloven zonder een overtuigend bewijs van het bestaan van God. Hij geloofde niet in een Goddelijke openbaring, raakte depressief en kreeg ernstige lichamelijke klachten. Er is ook een bron die vermeldt dat hij mogelijk leed aan een bipolaire stoornis. In hoofdstuk 12 geef ik als christen mijn visie op het onderwerp ‘Goddelijke openbaring’ (2). Baruch Spinoza die in Voorburg werkte aan zijn belangrijke wijsgerige boek Ethica, samenwerkte met Huygens en voor hem zijn lenzen voor wetenschappelijk onderzoek sleep en polijstte, voerde een vergelijkbare geestelijke strijd. Vanwege zijn Schriftkritiek werd hij verbannen uit de synagoge. Zie ook mijn publicatie over Baruch Spinoza op deze website, waarin ik dieper inga op dit onderwerp en hem postuum een voor mij belangrijke vraag stel over hoe hij vanuit zijn ethische visie zou denken over de huidige samenleving, met name de situatie in het Midden-Oosten. https://www.jaapspaans.nl/postuum-vraag-aan-baruch-spinoza/Beide wetenschappers leefden in een tijd dat het christendom de Westerse samenleving domineerde en de invloed van de wetenschap nog gering was. (Foto Jaap Spaans. DE Kerkstraat in Voorburg waar Spinoza zou hebben gewoond). Dat is nu totaal anders. Aan het begin van het kanteldecennium leven we in een door de wetenschap gedomineerde, snel seculariserende samenleving. Er is in de Westerse wereld sprake van ontzuiling en kerkelijke leegloop en ik ervaar dat ook binnen de kerken steeds meer mensen een geestelijk spanningsveld  ervaren tussen geloof en wetenschap. Dat is ook niet verwonderlijk als je kennis neemt van de ontelbare wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied van geneeskunde en genetica, kennis en exploratie van het heelal, radiokoolstofdatering van geologische en paleontologische vondsten, digitalisering en moderne communicatiemiddelen als GPS. Hoewel ik het een moeilijk onderwerp vind, huldig ik het standpunt dat geloof en wetenschap elkaar niet uitsluiten, maar kunnen aanvullen. Het is overigens opmerkelijk dat de afname van religie niet of minder geldt voor andere delen van de wereld en dat zou de critici van religie aan het denken moeten zetten. Cijfers wijzen uit dat er op mondiaal niveau nog steeds een sterke groei is van het aantal gelovigen (alle geloven). Daaruit mag je concluderen dat er kennelijk een verband bestaat met welvaart en leefomstandigheden. Onderzoek leert tevens dat onder een groot deel van de bevolking in ons land nog waarde wordt gehecht aan inhoudelijke geloofsaspecten, zoals het bestaan van een leven na de dood en sociaalpsychologische functies van het geloof, waaronder het verschaffen van troost en zingeving. Onder druk van crises gaan mensen relativeren en dieper nadenken over leven in een maatschappij, waarin materiele factoren in belangrijke mate ons geluk bepalen. Corona zou dat proces kunnen beïnvloeden. Een enkele besmetting in China, kon in enkele maanden genadeloos toeslaan en leiden tot mondiale chaos. De economische gevolgen zijn amper te overzien, maar zullen nog lang doorwerken. De pandemie heeft de mensheid nadrukkelijk bepaald bij haar kwetsbaarheid. Overigens bezinnen niet alleen gelovigen zich daarop. Ook in seculiere kringen is toegenomen bezinning over onderwerpen als de ethiek van geldbesteding, versobering en het groeidenken. Ik hoop oprecht dat dit positivisme ook na de coronaperiode zal blijven. De ingrijpende gevolgen ervan, op langere termijn, zullen veel mensen aan het denken zetten en intensiever bij zingeving bepalen (3, pagina’s 34 en 35).

Internet heeft ons allen tot deskundige gepromoveerd

De enorme informatie overlast in onze moderne samenleving, maakt de situatie buitengewoon ingewikkeld. Een simpele klik van een zoekmachine kan iedere burger ‘promoveren’ tot theoloog, arts of andere deskundige. Niet zelden tot wanhoop van wetenschappers als artsen, theologen, therapeuten, economen en anderen. Daarbij wordt door deze professionals vaak vergeten, dat het wel een maatschappelijke realiteit is die haar oorsprong vindt in wetenschap en technologie. Dat we in bijzondere tijden leven lijdt geen twijfel. De mensheid bevindt zich op een kruispunt en de komende decennia zullen zich grote veranderingen voltrekken. Ik publiceer daar al ruim 30 jaar over, maar ervaar nu dat het zich toespitst. De samenleving is aan het kantelen, onder druk van de talrijke grensoverschrijdende, mondiale kernproblemen (core global risks), waarvan ik in de volgende hoofdstukken een aantal  belangrijke in hun onderlinge samenhang belicht. Die samenhang of context is cruciaal. Oorlogen kunnen een vluchtelingenprobleem versterken, wapenbezit is van invloed op de toename van zware criminaliteit, moderne technologie leidt ook tot excessen op sociale media en cybercriminaliteit, overconsumptie belast het milieu, de coronapandemie heef gevolgen voor de GGZ en andere sectoren van de zorg. Bij alle onderwerpen die ik belicht, kan er dan ook sprake zijn van ethische en levensbeschouwelijke dilemma’s en spanningsvelden tussen wetenschap en levensbeschouwing.  Nagenoeg alles op onze planeet voltrekt zich in een hoog tempo. Tegenstellingen en verharding nemen toe. Moderne media verschaffen veel burgers mondigheid en vrijheid van meningsuiting. Dat is positief, maar in combinatie met misbruik van sociale media kan het echter ook tot een giftige cocktail leiden, waarbij de grens tussen bijvoorbeeld nepnieuws, strafbare feiten, negatieve beïnvloeding en objectieve berichtgeving vervaagt. Ik heb inmiddels geleerd dat het grondrecht vrijheid van meningsuiting niet alleen wordt beperkt door de wet (Grondwet artikel 7 en Wetboek van Strafrecht artikel 261 e.v.), maar ook door een maatschappelijke dynamiek zoals de terreur van een aantal sociale media, stigmatisering, vooringenomenheid en uitsluiting door links en rechts, door progressief en door conservatief.

Volstrekte objectiviteit bestaat niet

De coronapandemie geselt op dit moment de mensheid. In veel landen waaronder Nederland verschillen medici, virologen en andere deskundigen al maanden van mening over de oorsprong van het virus en welke maatregelen noodzakelijk zijn om de situatie beheersbaar te houden. In talkshows worden oneindige discussies gevoerd over het nut van mondkapjes, de kwaliteit van de testcapaciteit, medicatie en vaccins. Dat is verwarrend. Oplossingen zullen volgens politici en deskundigen uit de wetenschap moeten komen, maar tegelijk waarschuwen gerenommeerde wetenschappers dat er nieuwe virussen zullen opduiken. Er is waarschijnlijk ook een verband met de mondiale kernproblemen waarover deze publicatie gaat, zoals de mogelijke relatie tussen pandemieën en milieu, overbevolking, massale mobiliteit en welvaart. Iets waar overigens al jaren voor wordt gewaarschuwd, onder andere door de WHO en het World Economic Forum, maar die alarmerende signalen zijn door de politiek noch individuele burgers goed ingeschat. Ondanks wetgeving die hiervoor werd ontwikkeld (4).

Ik onderbouw mijn visie met verwijzingen en bronnen. Daarbij realiseer ik mij dat alleen al de keuzes en selecties van bronnen voor een publicatie, plaats vinden vanuit een bepaalde vooronderstelling bij de schrijver. Dat is helaas onvermijdelijk. Volstrekte objectiviteit bestaat niet. Het immense informatie aanbod maakt het onmogelijk een beknopte publicatie als deze, vanuit alle invalshoeken objectief te belichten. Mijn onderbouwing is daarom niet meer dan een poging om mijn denkwijze uit te leggen en welke achtergronden en levensbeschouwelijke aspecten daarbij een rol spelen. Maatschappelijke, seculiere en religieuze visies vloeien voort uit kennis en ervaring en die worden weer beïnvloed door factoren als iemands geboorteplaats, opvoeding, karakter, netwerk, studie, werk, omgevingsfactoren en gebeurtenissen. In de hoofdstukken 11 en 12 beschrijf ik tot slot mijn levensloop in een notendop, waarin de belangrijkste persoonlijke aspecten en achtergronden zijn verwerkt en wat mij motiveert om christen te zijn. Eind 2021 hoop ik DV de publicatie af te ronden.

Foto: Wereldbol Jan Kok Nationale Beeldbank. Foto Jaap Spaans: Grote Kerk aan de Herenstraat/Kerkstraat waar Spinoza heeft gewoond en nog een rol zou hebben gespeeld bij de aanstelling van een dominee. Het is ook de kerk waar ik als kind ben gedoopt. Het Haagse etablissement ‘Fiorino’ aan de Herengracht was een van de trefpunten waar veel jongeren in die  tijd samen kwamen om te discussiëren en voor ontmoeting. Den Haag was ook een toonaangevende stad op muzikaal gebied met bands als The Motions, Golden Earring en The Sandy Coast. Foto Jaap Spaans: In de tijd van de protestsongs was de mondharmonica een populair instrument. 

Bronnen:

  1. Bijbelboek Prediker hoofdstuk 3 ‘Alles heeft zijn tijd’, vers 8 over vrede.
  2. ‘De geestelijke worsteling van Christiaan Huygens (1629-1695). Luuc Kooijmans in de rubriek Geloof of wetenschap van het Historisch Nieuwsblad, 4/2007. Website hofwijck.nl. Boek ‘Meesters van de Gouden Eeuw’. Hoofdstuk 9 over Christiaan Huygens. Dagblad van het Noorden, 17/10/2020 ‘Huygens was groter dan Newton’ door Hans van Zon.
  3. Christenen in Nederland. Kerkelijke deelname en christelijke gelovigheid‘. Rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP), december 2018. Persbericht van het SCP van 19 december 2018: ‘Aantal christenen neemt af, maar nieuwe groepen staan op’. https://www.jaapspaans.nl/trends-5-over-leegloop-van-kerken-en-behoefte-aan-zingeving/
  4. In 1998 werd  de Infectieziektenwet ingevoerd, die in 2008 verviel en sindsdien geïntegreerd is in de Wet publieke gezondheid (hoofdstuk 5 Infectieziektebestrijding). Veel overheden en andere organisaties hebben in het verleden protocollen en draaiboeken opgesteld, hoe moet worden gehandeld bij een pandemie. Ondanks die beleidsmatige voorzorgsmaatregelen, is de snelheid waarmee CoViD-19 om zich heen greep onderschat.

 

–2020 – 2030 HET KANTEL DECENNIUM

WAAROM DEZE PUBLICATIE?

De wereld is volop in beweging. Ontwikkelingen voltrekken zich razendsnel. Op 22 september 2020 sprak de secretaris-generaal van de Verenigde Naties (VN), Antonio Guterres, de Algemene Vergadering van de VN toe. Gezien de Covid-19 pandemie vond de vergadering plaats via videoverbindingen met de lidstaten. Dit jaar bestaat de organisatie 75 jaar. Guterres gebruikte een opmerkelijke parabel om de ernst van de situatie op de wereld te schetsen. Hij illustreerde zijn mondiale zorgen met ‘the horsemen of the Apocalypse’ oftewel de ‘ruiters op paarden’ beschreven in het Bijbelboek Openbaring, hoofdstuk 6 (1). Zij staan volgens hem voor de immense uitdagingen die op de mensheid afkomen. Als voorbeelden noemde hij onder andere de mondiale klimaatcrisis, wantrouwen tussen staten, fysieke muren en de corona pandemie. De pijlers van de wereld schudden en hij beschouwt de huidige economische crisis als de grootste sinds de Grote Depressie, die ontstond na de beurskrach in New York in 1929. Ik vond zijn toespraak realistisch, ernstig en tegelijk uitzonderlijk, omdat hij een parabel gebruikte die verwees naar de Bijbel. Een boek dat zijn oorsprong vindt in Israël, uitgerekend de meest veroordeelde lidstaat in de Mensenrechtenraad van de VN. Gezien de demografische en geografische omvang van dat landje en excessen in andere delen van de wereld, is die buitensporige aandacht op grond van rationale gronden en proportionaliteit niet te verklaren (2). Kennelijk is er rond Israël sprake van een unieke situatie. Het voorbeeld dat Guterres schetste staat niet op zich. Ook ‘de lijfspreuk’ van de VN dat ooit de zwaarden zullen worden omgesmeed tot ploegscharen en de speren tot snoeimessen, vindt immers zijn oorsprong in de Bijbel. In de vervolgpublicaties zal ik daar dieper op ingaan (3). Deze publicatie over het decennium 2020-2030 is een beknopte uitleg over belangrijke mondiale kernproblemen, ook wel aangeduid als de core global risks, waarvan de VN baas voorbeelden aanhaalde in zijn rede. Ik richt mij in de publicatie in het bijzonder tot degenen die, evenals ik, zuchten onder een overweldigende informatieoverlast die het steeds moeilijker maakt om een verantwoorde selectie te maken uit het nieuwsaanbod.  

Mondiale kernproblemen

In dit lopende decennium zullen er ingrijpende ontwikkelingen plaats vinden op de Aarde. De mensheid bevindt zich op een kantelmoment. Het feit dat we de eerste generatie zijn die beseft dat de Aarde vernietigd kan worden, maar ook de laatste die er nog wat aan kan doen, wordt op indrukwekkende wijze verwoord door organisaties als het Wereld Natuur Fonds en personen  als de Britse bioloog en programmamaker David Attenborough. Voor degenen die intensief de media volgen en goed om zich heen kijken, zal dit geen nieuws zijn. Een deel van de ontwikkelingen die zich nu zo snel voltrekken, is immers waarneembaar in de directe omgeving. Het uit zich ook in onze taal, in de snel uitdijende lijst van woorden die eindigen op ‘sering’ en een maatschappelijk proces of ontwikkeling weergeven. Begrippen als digitalisering, globalisering, internationalisering, europeanisering, computerisering,  criminalisering, denuclearisering etc.. Anno 2020 is de doorsnee burger voor een analyse van moderne ontwikkelingen, in belangrijke mate afhankelijk van de media en wetenschappelijke publicaties. Maar ook persoonlijke ervaringen en waarnemingen worden steeds belangrijker voor onze meningsvorming. Bijvoorbeeld de dominante rol van digitalisering in de dagelijkse praktijk en de dynamiek die dit losmaakt, kunnen we voor een belangrijk deel ook vaststellen achter onze laptop, thuis of in de werksituatie. Moeilijker wordt het om sturing door beleidsmakers, wetenschappers, opinieleiders en andere invloedrijke personen gedegen en objectief in te schatten. Dat vergt studie en inzicht. Voorbeelden daarvan zijn klimaatverandering en de leegloop van kerken in veel westerse landen. We ervaren in de praktijk dat het klimaat verandert, maar het blijft een controversieel onderwerp waarover verschillend wordt gedacht. De enorme hoeveelheid informatie die we te verwerken krijgen, aangevuld met persoonlijke ervaringen en waarnemingen, dragen bij aan onze meningsvorming en roepen bij velen ook existentiële vragen op over ethiek, zingeving en levensbeschouwing. In de publicatie zijn dan ook veel persoonlijke ervaringen verwerkt die betrekking hebben op de onderwerpen. Ik heb in de titel bewust gekozen voor het begrip ‘kantelen’, dat staat onder andere voor ‘omwentelen’, ‘omdraaien’. De publicatie die ik het komende jaar in fasen hoop te schrijven is als volgt ingedeeld, met daarbij de kanttekening dat opzet en inhoud gewijzigd kunnen worden als de actuele situatie daarvoor aanleiding geeft.

  1. Inleiding
  2. De wapenwedloop
  3. De geopolitieke situatie. Hebzucht, egoïsme, onrecht en machtswellust. Big Power Politics. Machtsblokken.
  4. Digitalisering en de informatie overlast
  5. Criminaliteit en rechtshandhaving
  6. Economie en financiën
  7. Klimaat, milieu en leefomgeving
  8. Infectieziektes, (volks)gezondheid en overbevolking
  9. De invloed van de (sociale) media
  10. Alarmisme, Apocalyptiek en mondiale kernproblemen (core global risks)
  11. Mijn levensloop in een notendop,
  12. Hoop voor de toekomst

De hoofdstukken verschijnen maandelijks op de pagina ‘Artikelen’ van mijn website onder de aanduiding ‘Kanteldecennium’ aangevuld met het onderwerp. ‘Tussentijds kunnen er op dezelfde pagina ook nog publicaties verschijnen over andere actuele onderwerpen. Na afronding  worden de hoofdstukken en eventuele reacties tot één document verwerkt, dat integraal op de website wordt geplaatst en gratis kan worden gedownload. Afhankelijk van de reacties, is het niet uitgesloten dat er een gedrukte versie of e-book komt.

Foto’s: Wereldbol, Jan Kok  © Nationale Beeldbank. VN Vredespaleis Den Haag, Jaap Spaans. Standbeeld in de beelden tuin van de VN, krijger die zijn zwaard omsmeedt tot ploegschaar, Richard Hakvoort.

Bronnen

  1. ‘UN Secretary General calls coronavirus “the fifth horseman of the Apocalypse”. Website Corona 24 News September 23, 2020. Website The New York Times, 15/9/2020 ‘As U.N. Turns 75, the Celebration Is Muted by Calamity and Conflict’. Redevoering secretaris-generaal op de website Website UN.org.
  2. Kamerbrief van Minister van Buitenlandse Zaken Sigrid Kaag aan de Tweede Kamer van 14/2/2020. Gaat over de inzet van het Koninkrijk der Nederlanden in de VN-Mensenrechtenraad. In de brief ook aandacht voor de onvrede over de disproportionele aandacht voor Israël. Dagblad Trouw online 28/3/2006 ‘VN-Mensenrechtencommissie na 60 jaar vervangen’. EW Magazine online, 26/2/2018 ‘Mensenrechtenraad moet dimmen, vindt Kaag’.
  3. In de beeldentuin van het VN-gebouw staat een beeld van een krijger die zijn zwaard omsmeedt tot ploegschaar. Het beeld werd in 1958 door de Sovjet Unie geschonken aan de VN en is ontleend aan Jesaja 2 en Micha 4, waarin wordt voorzegd dat ‘de zwaarden zullen worden omgesmeed tot ploegscharen en de speren tot snoeimessen’. De spreuk wordt door velen beschouwd als ‘de lijfspreuk’ van de VN.

 

–Over ‘dor hout’ en of ik ook de hypochonder in mij heb

Op 8/12/2020 is op de homepagina een korte aanvulling geplaatst over een manifest van deskundigen over de aanpak van de pandemie.

Coronatijd brengt ervaringen naar boven waaruit je lering kunt trekken. Reacties van mensen die diepe emoties tot uitdrukking brengen. Zo las ik een ingezonden brief over het snel terrein winnende stempel Dor Hout. De briefschrijfster behoort ook tot de corona risicogroep, maar vindt zichzelf geen dor hout. Ze is 31 jaar, heeft een spierziekte, gebruikt een elektrische rolstoel en heeft beademing. Ze heeft een goede baan, is medeoprichter van een ideële stichting, shopt met vriendinnen en gaat regelmatig uit eten met familie of naar een concert. Ze vindt zichzelf niet nutteloos. ‘Ik ben alles behalve dor hout’ is haar boodschap tegen generalisering en stigmatisering (1). Op een website las ik een aangrijpend stukje van een jonge vrouw, die lijdt aan hypochondrie. Ze beschrijft op indringende wijze wat de coronacrisis en het permanente mediabombardement met informatie over de pandemie, met haar doet als hypochonder. De reacties raakten mij diep.

Hypochondrie

Coronatijd is een goed moment om eens goed in de spiegel te kijken en mijzelf de vraag te stellen of ik wellicht dor hout ben, dus ‘nutteloos of broos’ of ook ‘de hypochonder in mij heb’. Op hypochondrie rust naar mijn indruk nog steeds een taboe. Het is een feit dat er veel mensen lijden aan ziektevrees, zoals hypochondrie de laatste jaren wordt genoemd. De stoornis wordt vermeld in DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) een classificatiesysteem voor psychische stoornissen, ontwikkeld onder verantwoordelijkheid van de American Psychiatric Association (APA). In DSM worden de criteria voor hypochondrie vermeld. Over de vraag of hypochondrie een angststoornis is bestaat overigens verschil van mening onder deskundigen. Het belangrijkste symptoom is dat een hypochonder teveel en voortdurend bezig is met (ernstige) ziekte (preoccupatie) en er sprake is van een langdurige of permanente situatie. Hoewel de waarde van het DSM systeem in brede kring wordt erkend, is er ook kritiek. Als ik om mij heen kijk en de media volg, vraag ik mij weleens af of het classificatiesysteem niet te uitgebreid is geworden. Lopen er niet teveel mensen rond met een GGZ-stempel? Hebben de talrijke diagnoses een aanzuigende werking op bijvoorbeeld de GGZ en de Jeugdzorg? Ook onder deskundigen is er discussie over het DSM-systeem, bijvoorbeeld over de vraag of de invloed ervan op de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) niet te groot is geworden. DSM is de afgelopen decennia uitgegroeid tot hét handboek voor de psychiatrische diagnostiek. Volgens een aantal critici houdt DSM onvoldoende rekening met de culturele context en zou vooral de westerse opvattingen volgen (2). Er is wel concurrentie van ICD-10, een vergelijkbaar systeem, dat niet Amerikaans van origine is, maar afkomstig van de WHO. Diverse landen, waaronder Engeland en Frankrijk, gebruiken het ICD-10 systeem (3). Dat de coronatijd met de voortdurende fixatie op besmettingen, ziekte en de ernstige gevolgen ervan die zichtbaar worden op de IC-afdelingen en waarschuwingen van deskundigen, een zware beproeving is voor hypochonders wijst de praktijk uit. Ik lees regelmatig uit nieuwsgierigheid de vrouwenbladen die mijn echtgenote leest en doorgaans gaan rond 8 pagina’s over ziekte en gezondheid. Opvallend is de kop boven een publicatie in Margriet ‘Op naar de 100!, verschenen in de week dat ik deze webpublicatie plaats. De aanhangers van Dor Hout kan ik deze publicatie aanbevelen. De steeds vaker gehoorde stelling dat ouderen meer afgeschermd moeten worden zodat jongeren meer vrijheid krijgen, totdat er een werkend vaccin is ontwikkeld, was te verwachten. Ik heb er ook wel begrip voor, maar dat is dan wel afhankelijk van de wijze waarop deze ingrijpende vrijheid beperkende maatregel in de praktijk zal worden ingevuld. Aanvulling: Op 26/8/2020 maakte de NS bekend dat er een nieuwe jongerendagkaart komt waarmee jongeren de hele dag buiten de spits en in het weekeind kunnen reizen voor 7,50 euro. De dag ervoor had ik van de NS bericht gekregen dat mijn abonnement voor keuzedagen senioren drastisch wordt ingeperkt per 1/1/2021 terwijl mijn abonnement nog loopt tot mei 2021. Er zal compensatie plaats vinden, maar de aantrekkelijkheid van keuzedagen neemt sterk af in mijn situatie. Ik heb er begrip voor want ‘de jeugd heeft de toekomst’. Tegelijk beschouw ik het als een voorbode van beleid dat nadelig is voor met name ouderen en kwetsbare groepen. Ik denk dat onder druk van de corona pandemie meer vergelijkbare maatregelen zullen volgen.  

Naïef en onbezonnen

Toen ik op achttienjarige leeftijd emigreerde naar Canada en daar tweeënhalf jaar woonde en werkte, maakte ik mij totaal niet druk over ziekte. Ik herinner mij dat ik in Montreal een keer naar het ziekenhuis ben geweest wegens pijnklachten. Vanuit Vancouver heb ik een aantal maanden rondgereisd door de VS zonder zorgverzekering. Achteraf beschouwd nogal naïef en onbezonnen, want als je in de VS ziek wordt of een ongeval krijgt, kan dat je aan de bedelstaf brengen. Ik heb simpelweg geluk gehad. Terug in Nederland ging ik werken als kort verband vrijwilliger bij de Infanterie, de gemeentepolitie en een departementale opsporingsdienst. Voor alle drie de functies golden strenge fysieke en psychische eisen. Ik ging mij pas intensiever met ziekte bezig houden, nadat bij twee gezinsleden een ernstige onbekende spierziekte werd gediagnosticeerd en ik mij door de situatie moest verdiepen in de aandoening en de gevolgen ervan op de zieke gezinsleden zelf en de omgeving. Het zit in mijn karakter om dat vrij intensief te doen en in combinatie met een zwaar en langdurig medisch traject, kan dat een fysieke en psychische belasting vormen. Ook bij een gezonde leefstijl. Je wordt mantelzorger en beseft dan dat de levens van jezelf en degenen die je dierbaar zijn, anders verlopen dan je in gedachten had. Het leidde in 2004 tot een hartritmestoornis en als de motor hapert neemt de druk toe. Je krijgt niet alleen te maken met diagnostiek en verschillen van opvatting onder medisch specialisten, maar ook met medicatie en de bijwerkingen. Kortom je leven neemt een andere wending. Ik sluit niet uit dat dit ook mentale gevolgen heeft en een sluimerende hypochondrie kan worden getriggerd. In tijden van overbelasting bezocht ik naast de cardioloog  regelmatig de huisarts  met gezondheidsklachten en werd meestal doorverwezen. Ik schat dat in een derde van de gevallen vervolgonderzoek uitwees, dat de zorgen die ik had niet terecht waren. Dan komt weleens de gedachte op ‘zou ik een hypochonder zijn?’. De medici zullen het niet met zoveel woorden zeggen of formeel als diagnose bestempelen, maar je kunt het zelf zo ervaren en dan is het een probleem. Zelf denk ik dat het niet zo is, want er is geen sprake van een permanente situatie maar vooral een reactie op zwaardere periodes, waarbij de wisselwerking tussen lichaam en geest extra belast wordt.

Mogelijke oorzaken

Volgens bronnen wordt 1 op de 5 mensen getroffen door een angststoornis waaronder hypochondrie of ziektevrees. Erfelijkheid en aanleg/karakter, ingrijpende gebeurtenissen en neurobiologische factoren zijn mogelijke oorzaken. Ziekte en vooral langdurige medische trajecten van jezelf of mensen die je dierbaar zijn, vormen  ingrijpende gebeurtenissen. Erover lezend kom ik tot de conclusie dat de context een belangrijke rol speelt. Hypochondrie moet dan ook binnen de context worden geplaatst, vanwege de spanningsklachten die kunnen optreden. Afgezien van de eerste maanden in militaire dienst, hanteer ik al decennia een gezonde leefstijl. Ik eet zo gezond mogelijk, gebruik geen alcohol of drugs, sport en heb dagelijks voldoende beweging. Daar past wel een kanttekening bij. Ik ben ook mantelzorger in een langdurig ziekteproces van een gezinslid en bewindvoerder mentor van een ander gezinslid die in een woonvorm woont. Vooral bij progressie van de ziekte ligt overbelasting op de loer. Factoren die een gezonde leefstijl beïnvloeden en in mijn ervaring ook leiden tot spanningsklachten. Overigens een bekend feit bij langdurige mantelzorg. De overheid, verzekeraars en zorgverleners hebben niet voor niets allerlei maatregelen getroffen om mantelzorgers te ondersteunen zoals respijtzorg, faciliteiten en andere vormen van zorg. Wat dat betreft leven we in een bevoorrecht land. 

Geloof

De coronabeperkingen trekken een zware wissel op zowel zorgvragers als zorgverleners. Mensen waren terughoudend om naar de huisarts te gaan. De vraag kwam op hoe het mogelijk was  dat het aantal consulten zo sterk afnam. Was veel zorg in het verleden dan onnodig verleend? Ongetwijfeld zal hiernaar onderzoek worden verricht. Door mijn leeftijd en onderliggende medische problematiek, zit ik volgens bepaalde medeburgers in een verdorrend hout situatie (verdorren = afsterven, verwelken). Het zij zo. Ik denk er anders over, ben mantelzorger, beheer twee websites, werk aan een nieuw boek en heb nog voldoende toekomstperspectief. Na ruim een half jaar coronaervaring stel ik echter met zorg vast dat de coronapandemie in de samenleving gevoelens opgewekt, die mij niet positiever stemmen over de situatie op onze planeet. Woorden en begrippen als ‘Triage’, ‘Dor Hout’ en ‘Virus Waanzin’ hebben zich in korte tijd in onze vocabulaire genesteld en de samenleving veranderd. Kuchschermen, ontsmetting van winkelwagens, mondkapjes en mensen die met een boog om je heen lopen op alle denkbare locaties bepalen ons dagelijks bij de crisis. Terwijl etnisch profileren maatschappelijk ongewenst is verklaard, zijn profilering op ziekte en leeftijd en digitale profilering ervoor in de plaats gekomen (4). Coronastress zal de komende jaren grote gevolgen hebben voor de volksgezondheid onder andere door de economische en sociale gevolgen, die nog lang zullen doorwerken. Een neurosocioloog en stress-interventie-expert waarschuwde dat veel mensen kampen met stress en angst. De coronacrisis is volgens haar een aanslag op onze mentale gezondheid. Zonder maatregelen kunnen de effecten daarvan verwoestend zijn (5). In een persbericht luidt ook het Nationaal Centrum Preventie Stress en Burn-Out (NCPSB), naar aanleiding van hun jaarlijkse onderzoek de noodklok over het hoge aantal verborgen burn-outklachten. “Het stijgende ziekteverzuim dat we nu al zien, is slechts de voorbode van een nakende burn-out epidemie.”, aldus het persbericht (6). Geen geruststellende perspectief voor de burgers en vooral niet voor hypochonders en degenen met een dor hout stempel. Als christen tracht ik het evenwicht te houden door een sobere levensstijl, waarbij meditatie en gebed belangrijke pijlers zijn. Ik denk dat meer mensen in crisistijden met onzekerheden en ethische normen die onder druk komen te staan, terugvallen op geloof en levensbeschouwing. Onlangs las ik een publicatie in een regionale krant, waarin de journalist zijn verwondering/verbazing uitsprak over de grote belangstelling voor online kerkdiensten, in een tijd dat er in de westerse wereld en met name ons land, sprake is van leegloop van kerken. Ik vind dat niet verwonderlijk. In een uitgebreide ingezonden brief heb ik aangegeven dat de coronatijd mensen meer en meer bepaalt bij geloof en religie. Dat gebeurt vaker in tijden van crises. Lees de argumenten in mijn uitgebreide ingezonden brief in de Hoogeveensche Courant:  HC Ingezonden Brief On line diensten Juli 2020 

Foto’s: Katheterisatie Kamer in ziekenhuis. Betastock Nationale Beeldbank. Dor hout en vinger aan pols Jaap Spaans

Bronnen:

  1. Dagblad van het Noorden, 15/8/20. ‘Dor Hout’.
  2. Hulpgids De gids voor de geestelijke gezondheidszorg. ‘Ziekteangststoornis (voorheen hypochondrie)’ en ‘DSM5’. Tijdschrift voor psychiatrie 43 (2001) 5, overzichtsartikel van R.A. Jongendijk ‘Psychiatrische diagnostiek en het DSM-systeem. Website ADF van de Angst, Dwang en Fobie Stichting ‘Ziektevrees = hypochondrie: angst voor een ernstige ziekte. Digibron.nl, ‘Marco worstelt met ziektevrees’. Angststoornis treft 1 op de 5 mensen maar is nog vaak taboe. Nationaal Centrum Preventie Stress & Burn-out, 9/5/2018. ‘Hypochondrie Diagnostiek en Behandeling voor de professional’. Sako Visser. Uitgave: Hogrefe.
  3. ICD-10 van de World Health Organisation (WHO) is een Internationale statistische classificatie van ziekten en met gezondheid verband houdende problemen. Hoofdstukken V en VI respectievelijk Psychische stoornissen en gedragsstoornissen en Ziekten van het zenuwstelsel.
  4. ‘Wie krijgt een ic-bed en wie moet sterven? Virus eist antwoorden op heikele vragen’. De Telegraaf 15/8/20?
  5. Ellen Botman neurosocioloog en stress-interventie-expert bij Happy Brain Clinics in een publicatie in De Telegraaf, 30/7/20. ‘Corona stress vormt een levensgroot gevaar’.
  6. ‘Verborgen coronaburn-outs zijn tikkende tijdbom’. In Nederland hebben vier miljoen werkenden door corona een ‘verborgen burn-out’. Persbericht 17/8/20 van het Nationaal Centrum Preventie Stress en Burn-Out (NCPSB) naar aanleiding van hun jaarlijkse onderzoek. 

 

–Hoe betrouwbaar zijn verklaringen?

Communicatie is een belangrijk maatschappelijk onderwerp. We communiceren steeds intensiever, maar dat betekent ook dat er veel mis kan gaan. Pas in de twintigste eeuw werd communicatie verheven tot een afzonderlijke wetenschap. Een deskundige vertelde mij eens, dat in onze moderne samenleving goed werkende communicatiekanalen qua belang vergelijkbaar zijn met de bloedsomloop in het menselijk lichaam. De coronapandemie heeft grote gevolgen voor onze communicatie. Door de afstandsregels werd er meer online gecommuniceerd. Ook was er verwarring over de adviezen en regels van overheden en deskundigen om de pandemie beheersbaar te houden. Door de crisis was er veel miscommunicatie in gezinnen en families, waarbij de emoties soms hoog opliepen. De beelden van vereenzamende ouderen in quarantaine in verzorgingstehuizen, die op afstand communiceerden met familieleden staan nog op ons netvlies.

Wat is communicatie?

Het begrip ‘COMMUNICATIE’ is afgeleid van het Latijns communis=gemeenschappelijk. Informatie die wordt overgedragen wordt gemeenschappelijk gemaakt. Het is geen statisch begrip maar een proces met vele vormen variërend van verbale en nog-verbale communicatie tot massacommunicatie. Onlangs kregen Nederlanders een aanschouwelijk lesje non-verbale communicatie, toen tijdens de coronapersconferentie de woordvoerders werden ondersteund door doventolk Irma. Door haar uitstraling, bewegingen en mimiek groeide zij uit tot een populaire tv- persoonlijkheid. Bij het communiceren kan er ook veel mis gaan, waardoor er ruis of miscommunicatie ontstaat soms met grote gevolgen. De geschiedenis leert dat gewapende conflicten zijn begonnen door miscommunicatie tussen machthebbers en andere leiders. Anno 2020 worden we dagelijks via de media overspoeld met nepnieuws en verwerpelijke communicatie via sociale media, zoals bedreigingen en smaad. In een aantal publicaties beperk ik mij tot interpersoonlijke communicatie in bijzondere situaties. Bijvoorbeeld de communicatie tussen arts en patiënt, binnen kwetsbare groepen of als communicatie wordt beïnvloed door een groepsdynamiek in combinatie met ontremming door alcohol of drugs. Ook vooroordelen, tunnelvisies, krachtige emoties en selectieve waarnemingen kunnen funest zijn voor de kwaliteit van de communicatie. Dat geldt zeker voor verhoren van verdachten, getuigen en burgers die aangifte doen binnen de strafrechtketen. Daarover gaat deze publicatie. In zo’n traject kunnen immers grote persoonlijke en maatschappelijke belangen in het geding zijn en mensen kunnen door miscommunicatie en onjuiste verklaringen worden beschadigd. Ik was ruim 25 jaar werkzaam als politie agent en later als opsporingsambtenaar bij een departementale inspectiedienst. Voor deze laatste dienst was ik projectleider van een communicatieproject en heb ervaren dat communicatie cruciaal is binnen een organisatiecultuur. Ik volg de ontwikkelingen rond de rechtshandhaving in ons land nog regelmatig. Zowel de praktijk als talrijke bronnen wijzen uit, dat de politietaak de laatste decennia ingrijpend is veranderd. De samenleving wordt complexer, verhardt en dat werkt door in de communicatie. Voor de politie organisaties en de individuele ambtenaren en hun gezinnen heeft dat grote gevolgen.

In vrijheid afgelegde verklaring

Onze politie staat aan het front van de rechtshandhaving. De overheid heeft het geweldsmonopolie (zwaardmacht) en de politie voert wetgeving uit en mag met inachtneming van de wettelijke normen een verdachte aanhouden. Politie ambtenaren mogen aangiftes opnemen, een proces-verbaal opstellen op ambtseed of belofte en dat aanleveren bij het Openbaar Ministerie. In het Wetboek van Strafvordering (SV) is vastgelegd hoe de vervolging van strafbare feiten plaats vindt. Artikel 27 SV definieert formeel het begrip ‘verdachte’,  namelijk degene te wiens aanzien uit feiten of omstandigheden een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit voortvloeit. Er moet dus een juridische reden zijn dat iemand als verdachte wordt aangemerkt en aangehouden. Daarna wordt als verdachte aangemerkt degene tegen wie de vervolging is gericht. De aanhouding en het verhoor van de verdachte en verklaringen van getuigen burgers die aangifte doen zijn in die fase van het proces zeer belangrijk. Daarom heeft de wetgever rechten van burgers vastgelegd, onder andere over de voorwaarden waaraan een verhoor moet voldoen. Artikel 29 SV vermeldt daarover: ‘ In alle gevallen waarin iemand als verdachte wordt gehoord, onthoudt de verhorende rechter of ambtenaar zich van alles wat de strekking heeft een verklaring te verkrijgen waarvan niet kan worden gezegd dat zij in vrijheid is afgelegd’. Ook is een verdachte niet tot antwoorden verplicht en dat moet de verdachte voor de aanvang van het verhoor worden medegedeeld. Het maakt niet uit of het verhoor plaats vindt in een verhoorkamer of op straat. Deze mededeling wordt ook in het proces-verbaal opgenomen. Tijdens mijn werk bij de politie en een inspectiedienst heb ik ervaren hoe belangrijk het is om zorgvuldig met deze wetsartikelen om te gaan, om vervolging voor meineed of valsheid in geschrifte te voorkomen. Ik heb diverse malen meegemaakt dat opsporingsambtenaren bij een rechtbank moesten compareren, om uitleg te geven over een door hen opgemaakt proces verbaal. Maatschappelijk roept dit weleens weerstand op, vooral als er bij zware geweldsdelicten een beroep wordt gedaan op het zwijgrecht. Ik begrijp dat, maar het is nu eenmaal inherent aan onze rechtsstaat. (Foto: een verhoor kan worden afgenomen op straat of in een verhoorkamer). 

Betrouwbaarheid verklaringen

Het belang van zorgvuldige verklaringen wordt onderschat en daar steekt een logica achter. Een korte verklaring op straat of in de cabine van een vrachtauto over een verkeersovertreding, komt meestal tot stand na vragen van de opsporingsambtenaar en zal slechts zelden worden aangevochten. Anders wordt het als er sprake is van een zwaarder delict en de aanhouding plaats vindt onder extreme omstandigheden. Regelmatig duiken er tegenwoordig camerabeelden op, die echter pas op waarde kunnen worden geschat binnen de totale context. Diverse vormen van communicatie lopen dan door elkaar heen en dan is het belangrijk dat er betrouwbare getuigenverklaringen komen, die de bevindingen van de opsporingsambtenaar onderbouwen en aanvullen. De praktijk leert helaas dat verklaringen niet altijd betrouwbaar zijn. Er waren in het recente verleden diverse zaken, waarbij verdachten een misdrijf bekenden om er later op terug te komen (zie bronnen). Ook zijn er zaken gedocumenteerd van verdachten die bekenden, maar waarvan later op grond van bewijs werd aangetoond dat zij onmogelijk de dader konden zijn. Ook op verhoortechnieken is in het verleden forse kritiek geuit. Dat verklaringen aan kracht verliezen als het om waarnemingen of herinneringen van jaren geleden gaat is duidelijk. Voor de politie is het moeilijk, want aan enige druk ontkom je niet bij een verhoor van getuigen of verdachten. Verklaringen zijn niet altijd betrouwbaar gebleken. Het is de taak van de politie om verhoren objectief en deskundig te laten plaats vinden. Dat is geen gemakkelijke opdracht in een samenleving waarin nagenoeg iedereen over een telefoon met camera beschikt, ramptoerisme aan de orde van de dag is en beelden over politie optreden via sociale media razendsnel worden verspreid. Het is aan de wetgever om deze ontwikkeling via regels in goede banen te leiden en ervoor te zorgen dat degenen die belast zijn met handhaving, in het belang van onze democratische rechtsstaat hun werk kunnen doen.  

 

 

Foto’s en illustraties: Jaap Spaans

Bronnen:

–Rijksrecherche onderzoekt ruim duizend politiedossiers Horst op strafbare feiten. NOS Nieuws 21/7/2020

–‘Professor Van Koppen: Schaf bewijs als bekentenis maar af’. Dagblad van het Noorden, 3/10/02.

–‘Latere herinnering aan misbruik vaak niet betrouwbaar’. Nederlands Dagblad, 29/9/2017.

–‘Bekennen onder druk’. Psychologie Magazine, april 2002.

–‘Dossier Omstreden Herinneringen’. Gezondheidsraad, 27/1/2004.

–‘Bekentenis afgedwongen. Rechercheur klapt uit de school over verhoor Ina Post, die later werd veroordeeld voor roofmoord’. De Telegraaf, 23/9/2006.

–Boeken van Jaap Spaans: ‘Een Golf van Geweld’ (1999), ‘Christenen en hun Communicatie’ (1994), ‘Controle Ambtenaren: Communicatie of Confrontatie’ (1997), ‘De Rijksverkeersinspectie. Een Bijzondere Opsporingsdienst’ (1995).

–‘Groepsdruk en Criminaliteit’ en ‘De geweldsspiraal en de reactie van de overheid’. Jaap Spaans in Het Zoeklicht respectievelijk 88e jaargang nr. 25 en 84e jaargang nr. 2.

 

 

 

 

–Mijn EU petitie over placenta onderzoek

 

 

 

 

Iedere burger heeft burgerrechten die zijn vastgelegd in de Grondwet. Voorbeelden zijn godsdienstvrijheid, vrijheid van meningsuiting en het petitierecht (artikel 5 GW). Van het recht om schriftelijk verzoeken bij het bevoegd gezag in te dienen (petitierecht) wordt veel gebruik gemaakt. Zelf heb ik diverse verzoeken gericht aan het bevoegd gezag over o.a. de invoering van een biometrisch paspoort, de risico’s van biomassa etc. Maar hoe zit het met burgerrechten in Europa? Een belangrijke vraag want veel beleid en wetgeving wordt in de EU ontwikkeld. In het najaar van 2018 diende ik een verzoekschrift (petitie) in bij het Europees Parlement voor een betere coördinatie van placenta onderzoek. Om persoonlijke redenen een belangrijk onderwerp. Het belang van de placenta als tijdelijk orgaan gedurende de zwangerschap, werd zwaar onderschat. Onderzoek werd in het verleden beperkt vanwege de risico’s voor de zwangere vrouw en de foetus. Door de technologische vooruitgang kan onderzoek nu efficiënter en veiliger worden uitgevoerd. Dat gebeurt op wereldwijde schaal en zal verrassende nieuwe inzichten opleveren. Probleem is dat het onderzoek vaak fragmentarisch plaats vindt en er onvoldoende coördinatie plaats vindt. Daardoor is er onvoldoende top down communicatie van wetenschappers naar media en de brede bevolking en dat is jammer. Om die coördinatie in Europa te verbeteren heb ik de petitie ingediend. (Illustratie omslag van mijn boek. Boek is niet meer leverbaar’).

EINDCONCLUSIE PETITIETRAJECT
De wijze waarop mijn verzoek is behandeld door de Commissie Verzoekschriften van het Europarlement, heeft mijn waardering voor Europa vergroot. Dit democratische proces is uiterst zorgvuldig verlopen. Het was wel een langdurig en intensief traject en om daar inzicht in te krijgen verwijs ik naar de bijlage met de samenvatting van het verzoek, opsomming van enige wetenschappelijke projecten en antwoorden in 1e en 2e aanleg van de Europese Commissie (EC). Zie: PETI laatste antwoord EC Nederlands 

HET RECHT VAN PETITIE IN EUROPA
Volgens artikel 227 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 44 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, heeft iedere burger van de Unie het recht een verzoekschrift tot het Europees Parlement te richten. Het verzoek moet wel ontvankelijk zijn en gaan over een onderwerp dat tot de werkterreinen van de Unie behoort en dat de verzoeker rechtstreeks aangaat. Verzoekschriften dienen te worden opgesteld in een van de officiële talen van de EU en gericht aan de voorzitter van de Commissie Verzoekschriften. Indiening kan op twee manieren namelijk aan het adres van het secretariaat PETI Wiertzstraat 60, 1047 Brussel BELGIË dan wel via het elektronisch internetportaal voor verzoekschriften https://petiport.secure.europarl.europa.eu/petitions/nl/home Nadat een verzoek ontvankelijk is verklaard volgt een intensief democratisch traject.

MIJN PETITIE ONTVANKELIJK VERKLAARD
‘Op 17 december 2018 is het verzoekschrift nr. 0869/2018, ingediend door J.S. (Nederlandse nationaliteit), over de recente ontwikkelingen in verband met placentaonderzoek ontvankelijk verklaard’ (citaat uit bevestiging). Ik had het verzoek onderbouwd met een groot aantal bijlagen, waarin ik beargumenteerde dat het over een onderwerp ging dat tot de werkterreinen van de EU behoort en waarom het onderwerp mij als burger persoonlijk aangaat. De onderbouwing is niet bijgevoegd, aangezien dat deze publicatie te omvangrijk zou maken.

SAMENVATTING VERZOEKSCHRIFT

‘Indiener volgt van nabij de mogelijke invloed van placentagebreken op de verdere ontwikkeling van het ongeboren kind, zoals psychische aandoeningen en andere onomkeerbare ziekten. Hij heeft deze interesse ontwikkeld vanuit zijn eigen persoonlijke ervaringen en is ervaringsdeskundige in placentaonderzoek geworden. Hij vermeldt dat bijzonder relevant onderzoek in de VS geleid heeft tot opmerkelijke conclusies en hij moedigt de EU en de lidstaten aan om dergelijk onderzoek te steunen en de in de VS bereikte resultaten in Europa in aanmerking te nemen, aangezien dit tot betere prenatale zorg kan leiden en nutteloos menselijk lijden kan voorkomen. Hij vindt dat de EU het onderzoek beter moet coördineren’ (citaat zie link hierboven onder CONCLUSIE).

Zie ook mijn eerdere publicatie over de petitie: https://www.jaapspaans.nl/persbericht-nieuwe-fase-petitie-jaap-spaans-over-placenta-onderzoek-aan-europarlement/

HET PETITIETRAJECT CHRONOLOGISCH (ZIE OOK DE BIJLAGE AAN SLOT 2E ALINEA)

27/9/2018    : Verzoekschrift ingediend bij de Commissie Verzoekschriften
17/12/2018 :  Verzoekschrift ontvankelijk verklaard
28/02/2019 : Commissie stuurt verzoekschrift door naar de parlementaire Commissies Milieubeheer, Volksgezondheid en Voedselveiligheid EN Industrie, Onderzoek en Energie. Tevens verzoekt de Commissie Verzoekschriften de Europese Commissie (EC) een vooronderzoek naar de verschillende aspecten van het probleem in te stellen.
8/3/2019     :  Antwoord EC. De Commissie erkent het belang van onderzoek naar de gezondheid van de placenta en de gevolgen daarvan voor de toekomstige ontwikkeling van het kind. Vervolgens worden 4 projecten beschreven van placenta-onderzoek in Europa. Zie bijlage onder 3 Antwoord van de Commissie. Het door het Erasmus UMC Rotterdam uitgevoerde project EMBRYOandLATERHEALTH gaat uit van de hypothese dat schadelijke blootstelling vóór of zeer vroeg in de zwangerschap gevolgen heeft voor de ontwikkeling van het embryo en de placenta, een blijvende invloed heeft op de cardiovasculaire en metabole ontwikkeling, en zowel ongunstige uitkomsten oplevert bij de geboorte als cardiovasculaire en metabole stoornissen en ziekten op latere leeftijd in de hand werkt.
10/4/2019    : Bericht van de Commissie Verzoekschriften dat zij de petitie voortzet (verderzet).
21/4/2019     : Reactie van mij op voorgaande mededeling
11/9/2019     :Mededeling secretariaat Commissie Verzoekschriften dat het verzoekschrift zal worden behandeld op de vergadering van de Commissie Verzoekschriften op 03.10.2019 in Brussel. Het zal rond 10:50 worden besproken. Wegens omstandigheden kon ik helaas niet aanwezig zijn in Brussel.
3/10/2019     : Link naar video van de bijeenkomst. Een lid van het Europarlement verzocht de petitie aan te houden (zie video minuut 10.18 – 10.23: https://www.europarl.europa.eu/ep-live/en/committees/video?event=20191003-0900-COMMITTEE-PETI
26/6/2020     : Aanvullende antwoord (in 2e aanleg) van de EC (Zie bijlage onder 5).
28/6/2020     : Mail aan het PETI secretariaat van de Commissie Verzoekschriften waarin ik mijn dank uitspreek voor de zorgvuldigde wijze waarop mijn petitie door het Europarlement en de Eureopese Commissie is behandeld en afgewikkeld. Tevens een korte samenvatting van aspecten betreffende de placenta die voor mij belangrijk zijn gelet op de reden om de petitie in te dienen. Ik ben tevreden met het resultaat. Bij voorkeur had ik gezien dat er een Europees Placenta Project zou zijn opgestart vergelijkbaar met het Human Placenta Project in de VS (zie logo). Voor mij echter geen reden daarop nader aan te dringen en ik heb de Commissie Verzoekschriften aangegeven dat ik geen bezwaar heb tegen afsluiting van de petitie.

AFSLUITENDE MAIL
Aan: PETI Secretariaat van het Europees Parlement in Brussel. Datum 26/6/2020
Onderwerpen: mijn petitie 0869/2018 over placenta onderzoek, dankwoord en afsluiting

Geachte heren/dames,
Dank voor de toezending van uw mail van 26 juni 2020 met de Nederlandstalige versie van het antwoord in 2e aanleg van de Europese Commissie (EC) n.a.v. mijn petitie. Nadat de petitie ontvankelijk werd verklaard op 17 december 2018, volgde een uitgebreid en langdurig democratisch traject, dat door PETI, de EC en het Europarlement zeer zorgvuldig is afgewikkeld. Ik dank u dan ook voor uw inzet en effectieve communicatie. Deze mail hoeft u niet te beschouwen als een aanvullende opmerking om de petitie voort te zetten. Ik ben zeer tevreden met het resultaat en het feit dat het onderwerp op de agenda is geplaatst en ga ermee akkoord dat u de Commissie Verzoekschriften vraagt de petitie af te sluiten. Ik heb wel voor mijzelf een beknopt overzicht opgesteld met enige conclusies uit de correspondentie, waaruit blijkt hoe belangrijk placenta onderzoek is in relatie tot prenatale en neonatale zorg en de latere ontwikkeling. Zie hieronder.
Met hartelijke groet, Jaap Spaans, Hoogeveen Holland
Korte opsomming 4 projecten betreffende placenta onderzoek.
— De EC (zie antwoord EC van 8/3/2019) erkent het belang van onderzoek naar de gezondheid van de placenta en de mogelijke invloed van onvolkomenheden van de placenta op de verdere ontwikkeling van het ongeboren kind, zoals psychische aandoeningen en andere ziekten. Zowel in Horizon Europa als Horizon Europa 2020-2024 is er ruimschoots aandacht voor onderzoek en internationale samenwerking. In het 1e antwoord van de EC worden 4 concrete projecten opgesomd n.l.:
*het project AIR-NB: heeft tot doel het effect van prenatale blootstelling aan stedelijke luchtverontreiniging op de structuur en functie van de hersenen vóór en na de bevalling te evalueren (Barcelona).
** het project EMBRYOandLATERHEALTH: gaat uit van de hypothese dat schadelijke blootstelling vóór of zeer vroeg in de zwangerschap gevolgen heeft voor de ontwikkeling van het embryo en de placenta, een blijvende invloed heeft op de cardiovasculaire en metabole ontwikkeling, en zowel ongunstige uitkomsten oplevert bij de geboorte als cardiovasculaire en metabole stoornissen en ziekten op latere leeftijd in de hand werkt. (Erasmus UMC Rotterdam).
***Het project iPLACENTA : Gericht op internationale samenwerking binnen de EU hericht op opleidingen. (Universiteit Dundee).
**** Doel van het onderzoeksproject PlaEndo: te bepalen wat de aard en de bredere biologische betekenis is van de endocriene functie van de placenta bij het aanpassen van het lichaam van de zwangere moeder om de groei van de foetus te ondersteunen. Bijzondere aandacht gaat uit naar het metabolisme van de moeder. (Universiteit Cambridge)

–Wisselwerking tussen lichaam en geest

Gefascineerd keek ik onlangs naar een televisieprogramma over de invloed van de geest op ons lichaam. Door persoonlijke omstandigheden heb ik al langer grote interesse voor dit onderwerp, dat volgens mij te lang is onderbelicht. De macht van onze hersenen op het lichaam blijkt vele malen groter dan werd gedacht. In de uitzending ging het onder andere over fantoompijn (pijn aan bijvoorbeeld een geamputeerd lichaamsdeel) en in het kader van wetenschappelijk onderzoek uitgevoerde nepoperaties die wel degelijk effect bleken te hebben (1). Een onderwerp als fantoompijn gaat mijn bevattingsvermogen als leek te boven. Hoe kan een mens pijn ervaren aan een prothese, waarin zenuwen ontbreken en geen doorbloeding is? In de uitzending werd aangetoond dat fantoompijn een realiteit is. Als ik aan deze publicatie werk teistert de Covid-19 pandemie de mensheid. Naast de gevolgen van besmetting met het virus en mogelijk vele lichamelijke klachten, leidt dit volgens gezaghebbende organisaties als de WHO ook tot mentale aandoeningen onder brede bevolkingsgroepen zoals angststoornissen, depressie, burn-out en spanningsklachten. De unieke situatie maakt op mondiaal niveau duidelijk, dat er een wisselwerking is tussen lichaam en geest. Iets dat ik zelf in mijn leven heb ervaren. De komende decennia zal er ongetwijfeld veel wetenschappelijk onderzoek worden verricht naar de mentale gevolgen van deze ernstige, de maatschappij ontwrichtende pandemie.

Wijsheid in ‘de volksmond’
Dat er een wisselwerking kan zijn tussen lichaam en geest was al bekend. In de Bijbel wordt beschreven dat koning David, na tegenslagen en het maken van verkeerde keuzes in het leven, wordt gekweld door ernstige lichamelijke klachten. Hanna de moeder van Samuel werd zo getreiterd en getergd door de tweede vrouw van haar echtgenoot omdat zij kinderloos was, dat zij ‘weende en niet at’. Ik sluit niet uit dat zij in onze moderne tijd een DSM-stempel zou hebben gekregen  (In de VS ontwikkeld internationaal classificatiesysteem voor psychische aandoeningen: Diagnostic and Statistical Manuel of Mental Disorders) . Het zijn aangrijpende praktijkverhalen die niet worden genegeerd maar realistisch zijn en ter lering zijn (2). De geschiedenis leert dat veel belangrijke personen in hun leven werden geconfronteerd met psychische en lichamelijke aandoeningen, als gevolg van onder andere de wisselwerking tussen lichaam en geest. Vaak werden zij op hun levensweg geconfronteerd met trauma’s als rouw, ziekte en verlies van dierbaren (3). Veel mensen krijgen te maken met psychosomatische klachten, lichamelijke aandoeningen met een psychische oorzaak en dat wordt bevestigd door wetenschappelijk onderzoek. Maar het komt ook tot uiting in ervaringswijsheden over gezondheid uit ‘de volksmond’ zoals uitdrukkingen, spreekwoorden en gezegdes. Veel van die uitdrukkingen zullen bekend zijn. Als ‘de zenuwen door iemands keel vliegen’ kan dat duiden op een paniekaanval en als je ‘een brok in de keel hebt’ kan dat het gevolg zijn van spieren die worden aangespannen door stress of spanning, met keelklachten tot gevolg. In 2004 kreeg ik op 57-jarige leeftijd tijdens een ingewikkelde en belastende levensfase met ziekte binnen de familie, te maken met een hartritmestoornis. Die ervaring bracht mij tot het besef dat een hartritmestoornis niet louter een lichamelijke kwestie is, maar dat ook leefstijl, erfelijkheid, omgevings- en mentale factoren een rol spelen. Ik mis overigens de deskundigheid om vast te stellen hoe die cocktail van oorzaken precies tot stand komt. Het zijn echter wel feiten gebaseerd op zelfkennis en zelfreflectie. Ik heb mijn ervaringen toen vastgelegd in een boekje, waarin ieder hoofdstuk werd afgesloten met een spreekwoord of spreuk (4). Daarin bracht ik het verband tussen lichaam en geest, oftewel het diepste innerlijk van de mens en het hart als orgaan, tot uitdrukking.

Enige spreekwoorden en spreuken uit de volksmond over de wisselwerking tussen lichaam en geest :
–Van je hart geen moordkuil maken: Je gevoelens vrij uiten
–De schrik slaat mij om het hart: Erg schrikken
–Je hart ophalen: Genieten
–Je hart vasthouden: Je zorgen maken
–Kommer in het hart van de mens buigt het neder. Maar een goed woord verblijdt het. Bijbelse wijsheid Van de Spreukendichter Spreuken 12:25 (NBG vertaling).

Door het opnemen van de uitdrukkingen wil ik onderstrepen, dat lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden, maar ook dat eenvoudige volkswijsheid vaak wordt bevestigd door de wetenschap. Mijn persoonlijke ervaring was een wake-up call en dwong tot bezinning. Over de wijze waarop je in het leven staat en reageert op prikkels vanuit de omgeving, de risico’s die je loopt, genetica en overdracht door voorgaande generaties. Met voortschrijdend levensinzicht, betekende het ook nadenken over de wijze waarop je binnen een gezin omgaat met tegenslagen die op je weg komen (coping stijl of coping gedrag van het Engels to cope = omgaan met). In mijn boek en diverse aanvullende publicaties op deze website, beschrijf ik ook dat de hartonderzoeken maar vooral de zorg over de uitkomsten, op zich een aanzienlijke stressbron kunnen vormen. Ik durf op basis van mijn ervaring zelfs te stellen dat de wisselwerking tussen lichaam en geest zo sterk kan zijn, dat dit van invloed was op de resultaten van medisch onderzoek zoals een elektrocardiogram of bloeddrukmeting.

Emoties en de longen
In de periode dat ik met de hartklachten werd geconfronteerd verscheen er in een wetenschappelijk tijdschrift een publicatie die mijn bijzondere aandacht trok. Het ging over onderzoek uitgevoerd door de Harvard School of Public Health onder 670 mannen tussen 45 en 86 jaar oud. Het onderzoek wees uit dat krachtige emoties als boosheid hormonen kunnen beïnvloeden, die vervolgens het immuunsysteem ontregelen. Hoe groter de woede hoe slechter de longfunctie. Een onderwerp dat veel meer aandacht verdient, zeker in deze tijd van pandemie die nog eens onderstreept dat een goed functionerend immuunsysteem cruciaal kan zijn. Dat stress en boosheid een negatieve invloed kunnen hebben op astma, maagaandoeningen en het ontwikkelen van hartfalen was al bekend (5). Zelf heb ik een longfunctietest ondergaan in een periode dat er sprake was van mentale en fysieke overbelasting. Maar medische klachten vormen vaak ook een nauwelijks te ontwarren kluwen als het om de oorzaken gaat. Naast de belastende omgevingsfactoren zoals ernstige ziekte bij dierbaren, was ik als controleur bij een inspectiedienst van de rijksoverheid ook werkzaam in het wegverkeer. Na een dag wegcontroles bij windstil weer op parkeerplaatsen die waren vergeven van giftige uitlaatgassen uit stationair draaiende vrachtauto’s, protesteerden de longen in de vorm van kortademigheid. Toen de hartritmestoornis zich aandiende was ik ook ‘gebeten’ door een teek en kon de Borrelia bacterie worden aangetoond in mijn bloed. Daar komt bij dat bij het ouder worden de longfunctie achteruit gaat. Het kan zinnig zijn om als mens je situatie af en toe te analyseren en uit te vinden wat het causale verband is tussen de situatie waarin je je bevindt en leefstijl en risicofactoren. Afhankelijk van de situatie kun je dan de weg inslaan naar heling en herstel

Leefstijl
Onlangs werd ik 72 jaar. In het beginstadium van de hartritmestoornis had ik niet gedacht dat ik die leeftijd zou halen. Door een verantwoorde levensstijl, adviezen van zorgverleners en op basis van informatie op het internet, ben ik er toch in geslaagd een redelijk evenwichtig leven te leiden. Probleem bij leefstijl is dat je niet op alle risicofactoren invloed kunt uitoefenen. Ik rookte al niet op het moment van de diagnose, dronk matig, besteedde veel tijd en aandacht aan goede voeding en had voldoende beweging. Het probleem deed zich voor bij risicofactoren als (piek)stress en mentale overbelasting. Die worden vaak getriggerd vanuit de omgeving, werk, familie of gezin, waar je niet altijd invloed op kunt uitoefenen zoals ernstige ziekte in gezin of familie, mantelzorgverantwoordelijkheden en andere belastende omgevingsfactoren. Er kan echter ook sprake zijn van karakterologische factoren en emoties zoals boosheid, twijfel en moeite om tegenslagen te aanvaarden en verwerken waardoor de innerlijke rust en de balans worden verstoord. Coping is dan een sleutelbegrip. Ik geniet steeds meer van het luisteren naar muziek of mijzelf te begeleiden op de elektrische gitaar of bongo’s. Levensbeschouwing is belangrijk voor mij en was op belangrijke momenten een heilzame bron van rust en vertrouwen. Wat ik wel moeilijk vind is om de rust en het vertrouwen vast te houden in deze hectische en complexe tijd, met een amper te verwerken informatie-overlast en. Voor dat onderwerp verwijs ik naar een vorige publicatie op deze website.

 

 

Foto’s: Illustratie wandplaat bloedsomloop biologie. Ben Stockphotos/Nationale Beeldbank. 

Bronnen:
1. ‘De kracht van placebo’s, nepoperaties en augmented reality en de macht van he brein’. TV-uitzending ‘Dokters van Morgen’, NPO1 van avrotros op 1/6/2020.
2. Psalmen 38 en 51 en 1 Samuel 1: 6-8 (NBG).
3. ‘Tien genieën met mentale problemen’. Charles Darwin (5), Isaac Newton (8), Vincent van Gogh (9). Annelies Bes op de website Kijk, 18/2/2020. ‘De psychiatrische ziektegeschiedenis van Vincent van Gogh’. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, 29/12/2000. ‘Sir Isaac Newton 1642-1727’, website van Dr Robert A. Hatch, Universiteit van Florida.
4. ‘Hoe een hartritmestoornis mijn leven veranderde’. Uitgave Jaap Spaans, 2007. Tevens diverse aanvullende publicaties over dit onderwerp op deze website.
5. ‘Grumpy old men have sick lungs’. News in Science / ABC net, 31/8/2006. ‘Boze mannen krijgen minder lucht’. Medisch Contact, 5/9/2006. ‘Boze oude mannen krijgen minder lucht’. Reformatorisch Dagblad, 31/8/2006. Voor het onderzoek werd gebruik gemaakt van het scoresysteem Cook and Medley Scale.

–Alarmisme en Apocalyptiek: verschillen en overeenkomsten

De mensheid bevindt zich in een hectische en onzekere periode. Het COVID-19 virus heeft als een sluipmoordenaar genadeloos toegeslagen en geleid tot mondiale ontwrichting. De tragische gevolgen voor de volksgezondheid zijn inmiddels duidelijk. Nu de politieke en economische gevolgen in volle omvang zichtbaar worden, vallen die zwaar. Door deskundigen, instituten en media zijn de laatste maanden apocalyptische termen gebruikt om de ernst van de situatie en de zorgen over de toekomst te omschrijven. Zo registreerde ik uitdrukkingen als ‘Het is vijf voor twaalf’, en ‘Apocalyptische situaties’ (1). Het maakt veel los bij mensen en leidt wereldwijd tot chaos, angst, onzekerheid en gebrek aan toekomstperspectief. Waar veel mensen voor hun toekomstverwachting hun hoop stellen op de wetenschap, worden anderen teruggeworpen op de fundamenten van hun levensbeschouwing. Dat lijkt een tegenstelling, maar de vraag is of dat ook zo is. In de kop heb ik bewust de steeds vaker gebruikte begrippen ‘Alarmisme’ en ‘Apocalyptiek’ (Openbaring of Onthulling) tegenover elkaar gezet. Vormen ze een onoverbrugbare tegensteling, vullen ze elkaar aan of overlappen ze elkaar? Wordt er, als het om de situatie op de wereld gaat hetzelfde mee bedoeld of zijn de onderliggende visies en uitgangspunten totaal verschillend? Gezien de ernst van de situatie is diepgaande bezinning gewenst. Een bekende weerpresentator legde in een interview met een dagblad uit waarom hij zo bezorgd is over de toekomst van de mensheid, met name de klimaatcrisis die hij aanduidt als ‘klimaatontwrichting’. ‘We hebben geen tijd meer om aan draagvlak te werken, we hadden gisteren al in actie moeten komen’ (2).

Alarmisme: betekenis
Alarmisme is afgeleid van de begrippen ‘alarmeren’ en ‘alarm slaan’. Deze worden in de dagelijkse praktijk doorgaans gebruikt in de beperkte context van ongevallen, ziekte, excessen of andere voorvallen. Er wordt ook alarm geslagen bij calamiteiten als natuurrampen, bosbranden en aardbevingen. Een beving in een oceaan kan duizenden kilometers verderop een tsunami (vloedgolf) veroorzaken. Om de bevolking tijdig te alarmeren is met behulp van moderne technologie een tsunami alarmsysteem ontwikkeld, bedoeld om slachtoffers te voorkomen. Aanleiding voor zo’n alarmsysteem was een zware beving voor de kust van het Indonesische eiland Sumatra in 2004, waardoor een tsunami met een snelheid van 900 kilometer per uur over de Indische Oceaan raasde. De laatste jaren wordt het begrip alarmisme in toenemende mate gebruikt om de mensheid te wijzen op permanente situaties en processen, die bepalend kunnen zijn voor de toekomst van de mensheid. Een kleine greep uit de vele alarmerende onderwerpen: de gevolgen van klimaatverandering en milieuverontreiniging, de groeiende bewapeningswedloop, oneerlijke verdeling van de welvaart, bescherming van de persoonlijke levenssfeer (privacy), (cyber)criminaliteit, herlevend antisemitisme en racisme, overbevolking, vluchtelingenstromen en migratie, drugshandel en ondermijnende criminaliteit. Niet alleen individuen zoals politici en betrokken burgers (klokkenluiders), maar ook nationale en internationale organisaties kunnen alarm slaan om de bevolking of een deel ervan op misstanden te wijzen. De media hebben daarin een belangrijke functie. Regelmatig maakt het World Economic Forum in Davos (WEF) op basis van bronnen een overzicht van core global risks, grensoverschrijdende kernrisico’s met een mondiale impact. In het uitgebreide overzicht op pagina 5 van het Global Risks Report 2019, wordt The Global Risks Landscape 2019 geschetst. Zie ook het persbericht van het WEF WEF_GRR20_Press_Release_Dutch (1) Om een actueel voorbeeld te geven: naast de vele mondiale risico’s wordt zowel in 2020 als 2019 en voorgaande jaren, expliciet melding gemaakt van verspreiding van infectieziekten als kernprobleem voor de mensheid. De waarschuwing sluit aan bij die van andere organisaties, zoals de World Health Organisation en ons eigen RIVM (3). De huidige COVID-19 pandemie en de klimaatcrisis zijn actuele onderwerpen, waarbij sprake is van een permanent alarmeringsproces. Maatschappelijk leidt dit soms tot scherpe tegenstellingen en meningsverschillen, die discussies over een noodzakelijke aanpak domineren, maar door onenigheid ook effectieve maatregelen in de weg staan. Als er al jaren wordt gewaarschuwd door gezaghebbende deskundigen, zijn de werkelijke risico’s van een viruspandemie zoals we die nu meemaken kennelijk in brede zin onderschat. Bij de complexe afwegingen zal het spanningsveld tussen economie en volksgezondheid ongetwijfeld een belangrijke rol spelen. Voorbeelden daarvan zijn het groeiende spanningsveld tussen de digitale revolutie en bescherming van de persoonlijke levenssfeer, volksgezondheid en inzet van digitale (volg)systemen om een pandemie te bestrijden, de ingrijpende economische gevolgen om gestelde klimaatdoelen te halen. Alarmisten hebben soms een controversieel imago en komen onder vuur te liggen van critici. Ik vind het altijd opmerkelijk dat deze critici, zonder het te beseffen, dezelfde communicatieve instrumenten gebruiken om hun punt te maken zodat het stempel ‘alarmist’ ook op hen van toepassing zou kunnen zijn. In bepaalde gevallen geldt dat ook voor politici en media (4).

Apocalyptiek
Een Engels dagblad maakte in november 2019 melding van zware stormen en overstromingen in delen van Frankrijk, Griekenland en Italië. Lokale Griekse media meldden ‘Bijbelse destructie’ in sommige delen van het land. Een deskundige van Meteo France legde uit dat dit verschijnsel een aantal malen per jaar voorkomt, maar dat de intensiteit van de weersverschijnselen volgens hen door de klimaatcrisis is versterkt (5). In veel godsdiensten wordt er nagedacht over de toekomst van de mensheid zoals dat ook in seculiere kringen gebeurt. Vanuit welke gedachte een seculier denkende journalist apocalyptische terminologie gebruikt, is mij niet duidelijk. Het lijkt strijdig met de maatschappelijke ontwikkeling in veel westerse landen, waar sprake is van secularisatie en leegloop van kerken. In christelijke kringen wordt het woord Apocalyps weinig gebruikt. In behoudende kerken en denominaties ligt vaak de nadruk op vergelijkbare begrippen als ‘Eindtijd’ en ‘Het laatste der dagen’. Ook het begrip ‘jongste dag’ duikt hier en daar op (6). Het is een onderwerp dat mensen door de eeuwen bezig heeft gehouden en dat is voor veel critici aanleiding de visie als achterhaald te bestempelen. ‘De voorspellingen zijn immers nooit uitgekomen’. Daar past wel een kanttekening bij. We leven voor het eerste in de geschiedenis in een periode van globalisering met, zoals ik eerder beschreef, talrijke grensoverschrijdende problemen oftewel mondiale kernproblemen. Belangrijke tegenstelling tussen degenen die op seculiere dan wel levensbeschouwelijke gronden nadenken over de toekomst van de mensheid, betreft de vraag of we onze hoop voor een betere wereld moeten vestigen op de wetenschap of een ingrijpen van bovenaf. De COVID-19 pandemie heeft de wereld veranderd en kan worden beschouwd als een wake-up call aan de mensheid. Ik merk aan reacties dat er naast de verwarring over het groeiende informatieaanbod en de angst en de machteloosheid die dit oproept, een groeiende behoefte is aan bezinning en herijking van de huidige samenleving op mondiale schaal (7). Deskundigen voorzien een sterke groei van psychische problemen en burn-outs. We zullen elkaar nodig hebben. In enige vervolgpublicaties zal ik dieper ingaan op een aantal mondiale kernproblemen dan wel eerdere publicaties die te vinden zijn op deze website aanvullen. 

 

 

Foto’s: Jaap Spaans De afstandseconomie en sirene in woonwijk om de bevolking bij calamiteiten te alarmeren. Greetje Klaasen-Roelfsema: Donkere wolken boven een tulpenveld in Groningen. De tulp is een belangrijk symbool voor ons land en de wolken geven weer dat we ons door de huidige situatie in zwaar weer bevinden.

Bronnen:
1. Zie de bronnen in de laatste alinea van mijn voorgaande publicatie: ‘Informatie-overlast dwingt tot keuzes en selectie’.
2. ‘De onstuitbare opmars van ‘vijf-voor-twaalf-marketing’, column/blog Adformatie on-line, 1/2/2019 over het massaal gebruik van de vijf-voor-twaalf-boodschap. ‘Voor het klimaat is het niet vijf voor twaalf maar al vijf over twaalf’. Interview met Reinier van den Berg, een van de sprekers op de ondernemersbijeenkomst over de klimaatcrisis. Friesch Dagblad, 21/9/2019.
3. The Global Risks Report 2019 14th Edition. Published by the World Economic Forum, Davos. Spread of infectious diseases’. Website RIVM bevat informatie onder andere over infectieziektes en waarschuwingen van de WHO.
4. ‘Staatsgreep van alarmisten’ en Israël bevindt zich in uitputtingsslag’. Columns van Leon de Winter, De Telegraaf 22/1/2020. van ‘Alarmisme wordt excuus om maar niets te doen’. De Volkskrant, 22 november 2016.
5. ‘Storms in France, Greece and Italy leave ‘biblical destruction’. The Guardian on-line, 25/11/2019.
6. ‘In het laatste der dagen. Eindtijdverwachting in Nederland op de drempel Van de moderne tijd (1790-1880)’. Promotiestudie Universiteit Leiden, april 2017. Reformatorisch Dagblad, 8 mei 2017 ‘In de ban van het eindtijddenken’. ‘De naderende eindtijd van IS kennen we uit de Gouden Eeuw’. NRC.nl, 9 augustus 2016.
7. ‘De eeuwige angst voor de ondergang’. Jaap van Ginneken in Elsevier Weekblad, 9/3/2019. ‘Noren bereiden zich voor op ramp of oorlog’. Nederlands Dagblad, 22/10/2018. ‘We verkeren in een oorlogssituatie. Zo’n crisis maak je eens in de duizend jaar mee’. De Telegraaf, 4/4/2020. ‘UN chief warns psychological suffering from virus is growing’. Associated Press AP News 14/5/2020. ‘Help de wereld vergaat’. Psychologie Magazine, 6/2019.

–Informatie-overlast dwingt tot keuzes en selectie

Zoals veel burgers lijd ik onder de permanente informatiegolf die over ons wordt uitgestort. Uit zelfbescherming dwingt de nieuwshonger waaraan ik lijd tot keuzes en selecties in het informatieaanbod. In de context van andere grensoverschrijdende problemen waarmee de mensheid worstelt, raakt het permanent repeterende nieuws over de CoViD-19 pandemie mij diep. Gevolg is dat mijn informatiebehoefte verandert zodat nieuws evenwichtiger wordt afgewisseld met ontspanning zoals muziek, humor en rustgevende en bezinnende levensbeschouwelijke informatie. Zo genoot ik deze week van een enigszins belegen televisieprogramma, de oudejaarsconference ‘Zuinig over de drempel’ van Wim Kan tijdens een ander dieptepunt, de oliecrisis van 1973. Dat een uurtje televisie kijken belangrijke vragen kan oproepen die doorwerken in de bevolking illustreer ik met het volgende voorbeeld.

Wetenschap en levensbeschouwing

Op 19 april 2020 koos ik voor het tv-programma Buitenhof, dat in het teken stond van de CoViD-19 pandemie en de gevolgen ervan. Het fascinerende uurtje televisie kijken, bevestigde zorgen en vragen die ik al decennia meetors en die mij regelmatig uit de slaap houden. De eerste gast was Jan Terlouw (88) een aimabele en fatsoenlijke man waarvoor ik respect heb en die kan terugzien op een imposante wetenschappelijke en politieke carrière, auteur is van talrijke publicaties en leiding gaf aan een werkgroep voor genetische manipulatie. Zijn gloedvolle betoog in Buitenhof ging onder andere over mondialisering en had als strekking, dat de mensheid voor een goede toekomst is aangewezen op de wetenschap. Hij plaatste daarbij gelukkig wel de kanttekening dat ook de wetenschap grote marges van onzekerheid kent. Juist die kanttekening riep bij mij zo’n fundamentele vraag op. Ik ben geen wetenschapper, maar stel als betrokken en redelijk belezen burger op historische gronden vast, dat al het deprimerende op onze planeet kon ontstaan ondanks een hoogwaardige en evoluerende wetenschap. Zij kan veel problemen oplossen, maar kennelijk niet de mentaliteit van mensen veranderen die ten grondslag liggen aan excessen als criminaliteit, oorlogen, uitbuiting, menselijk egoïsme en de onrechtvaardige verdeling van de mondiale welvaart om maar enige voorbeelden te noemen. Juist die onderliggende mentaliteit is een belangrijke oorzaak voor de huidige klimaatcrisis en problemen bij de aanpak van de coronacrisis. Kennelijk heeft de mensheid ook een mentaal probleem en de grote vraag is welke oplossing de wetenschap daar kan bieden. De vader van Jan Terlouw was op de Veluwe dominee in een behoudende Gereformeerde Bondsgemeente. Ik zou hem graag de vraag eens willen voorleggen, welke rol hij in deze complexe en snel veranderende tijd naast de wetenschap nog weggelegd ziet voor levensbeschouwing.

Europa

Vervolgens schoven bij de gesprekstafel twee hoogleraren economie aan, Coen Teurlings oud-directeur van het Centraal Plan Bureau (CPB) en Lex Hoogduin, oud-directeur van De Nederlandse Bank (DNB). De twee wetenschappers gingen in debat over Europa. Als leek denk ik bij fundamentele en toegepaste wetenschap onder andere aan het verrichten van onderzoek en uitwisseling van kennis op academisch en technologisch niveau. Het vakgebied economie valt onder de sociale wetenschappen. Centraal in de discussie stond de positie van ons land in Europa, in het licht van de belangrijke beslissingen die deze week in Brussel worden genomen over het Europese economische steunprogramma i.v.m. de CoViD-19 pandemie. Het IMF schetste afgelopen week een gitzwart economisch toekomstscenario als gevolg van de pandemie. Op cruciale punten hadden de twee gerespecteerde economen tegengestelde visies, bijvoorbeeld over het uitgeven van gezamenlijk schuldpapier, de eurobonds en de risico’s die zo’n uitgifte op termijn zou kunnen hebben zoals het ontstaan van hyperinflatie door hoge schuldenlasten. Een cruciaal onderwerp, zeker in het licht van de ongewone en verwijtende publiciteit die de Franse president Macron hierover had gezocht in recente publicaties in financiële bladen. Daarin stelde hij zelfs dat de toekomst van Europa in het geding was door het gebrek aan eensgezindheid. Op donderdag 23 april gingen de Europese regeringsleiders in Brussel akkoord met een hulppakket ter waarde van 540 miljard euro. Tevens is de Europese Commissie gevraagd voorstellen te doen voor een fonds voor de langere termijn. Gelet op de mondiale ontwikkelingen van de laatste maanden blijkt weer, dat op het politieke wereldtoneel Europa alleen als blok tegenwicht kan bieden aan machtsblokken als China, Rusland, India en de VS.

De mens heeft de pandemie over zichzelf afgeroepen

Het slot interview door de deskundige presentator Twan Huys, vond plaats via een vooraf opgenomen skypeverbinding met de 86-jarige Jane Goodall in haar huis in Engeland. Deze vooraanstaande primatoloog (deskundige op het gebied van dieren) ziet de CoViD-19 pandemie als iets dat de mens over zichzelf heeft afgeroepen, door de leefomgeving van dieren te vernietigen. Zij plaatst het onderwerp nadrukkelijk in de context van milieu en klimaatverandering, zoals urbanisatie en de massale kap van regenwouden en andere bossen. Overbevolking zou daaraan kunnen worden toegevoegd. Zij waarschuwt al jaren voor deze ontwikkeling en volgens haar staat de wereldklok op vijf voor twaalf. Zij ziet nog wel toekomstperspectief voor de mensheid, mits de huidige pandemie als wake-up call serieus wordt genomen.

Alarmisme of Apocalyptiek?

Buitenhof beschouw ik als een van de beste informatieve programma’s. In de regel is er sprake van objectiviteit en toepassing van hoor en wederhoor. Het programma had die dag van mij wel langer mogen duren om de standpunten nog helderder te krijgen. Toch maak ik mij als doorsnee burger zorgen over de huidige informatiegolf die over ons wordt uitgestort. Veel wetenschappelijke conclusies kan ik onvoldoende toetsen en dus moet ik afgaan op de informatie die mij bereikt. Uit de enorme informatie-overlast ben je gedwongen selecties te maken. Een bijna onmogelijke taak, want veel meningen en wetenschappelijke inzichten vertonen tegenstrijdigheden en tunnelvisies zijn daarbij niet vreemd. Dan kies en selecteer ik dus op objectiviteit en betrouwbaarheid, hoewel daar altijd kanttekeningen bij te plaatsen zijn. Vragen zullen er altijd blijven, bijvoorbeeld over wat Jane Goodall bedoelt met de constatering dat het ‘vijf voor twaalf is’. Een term die de laatste jaren steeds vaker opduikt. BBC World News en andere internationale media brachten op 22 april schokkend nieuws onder de kop gebaseerd op een bron binnen de Verenigde Naties: ‘World risks biblical famines, due to pandemic’ oftewel ‘De wereld riskeert Bijbelse hongersnoden als gevolg van de pandemie’. Kunnen dergelijke serieuze signalen worden uitgelegd als seculier alarmisme of als apocalyptiek of overlappen beide begrippen elkaar? In ieder geval voldoende stof tot nadenken, maar waar je wel op een gedoseerde wijze mee om moet gaan. In een volgende publicatie ga ik dieper in op deze onderwerpen. Na het afronden van deze publicatie neem ik een dag de tijd om de informatie te laten zakken en ontspannende bezigheden op te pakken zoals muziek, gitaar spelen, meditatie, beweging en bezinning.

 

 

Bronnen: zijn verwerkt in de tekst

Foto’s Jaap Spaans: Etalage in een winkelstraat die zwaar wordt getroffen door de corona pandemie. Buitenlandse reportagewagen in het centrum van Den Haag. Nieuws uit de hele wereld leidt tot een permanente golf aan informatie.