Professor Wouter Buikhuisen was hoogleraar criminologie. Op zoek naar aangeboren oorzaken van agressie en bepaalde vormen van criminaliteit, richtte hij zich aan het einde van de zeventiger jaren op onderzoek naar de biosociale criminaliteit. Op die wetenschap rustte lange tijd een taboe, want men ging men ervan uit dat criminaliteit onder andere het gevolg is van gedrag, gebroken gezinnen, sociale situatie en relatieproblemen. Eind zeventiger jaren heerste in links Nederland de gedachte dat maatschappelijke wantoestanden, autoritaire ouders en ongelijkheid de bron was van alle kwaad. Als de economische ongelijkheid zou zijn overwonnen zou ook de criminaliteit afnemen. Buikhuisen was in 1965 tijdens de Flower Power tijd gepromoveerd op de ‘achtergronden van nozemgedrag’ en bedacht in die tijd het begrip provo. Na hoogleraar te zijn geweest in Groningen en onderzoeker bij het Ministerie van Justitie, werd hij in 1978 benoemd tot hoogleraar Criminologie en Penologie (wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoeken van de effectiviteit van straffen) aan de Universiteit van
Leiden.
De publicaties van Buikhuisen over onderzoek naar de biologische oorzaken van criminaliteit, stuitten op controverse in de samenleving en een golf van kritiek op zijn gedachtengoed in wetenschap en media (bronnen 1 en 2). Hij kreeg te maken met doodsbedreigingen, werd ontslagen als hoogleraar en emigreerde gefrustreerd naar Spanje. Hij had zich amper verdedigd tegen de vele kritische publicaties. Hij werd zelfs beschuldigd van sympathie voor de ideeën van een nazi-arts. Uiteindelijk waren het niet de media alleen die hem bekritiseerden. De meest vernietigende kritiek kwam uit wetenschappelijke hoek waaronder vrijwel alle criminologen. De grimmige strijd nam geleidelijk aan af. In 2009 bezocht de decaan van de Leidse universiteit de toen 75-jarige criminoloog op in Spanje en bood hem zijn excuses aan (3 en 4). Vanaf dat moment kwam er een einde aan de Affaire Buikhuisen. Foto: Jaap Spaans Gebouw van de Universiteit van Leiden waar Buikhuisen hoogleraar was
De actualiteit
Ik schreef in die tijd voor diverse bladen en was ook nogal kritisch over de denkbeelden van Buikhuisen. Inmiddels ben ik er genuanceerder over gaan denken, nadat ik zelf in de familie te maken kreeg met een ernstige genetische ziekte. In diverse publicaties beschreef ik die voor mij nieuwe situatie (7 en 8). Genetica is een ontwikkeling die niet meer te stoppen is maar waarbij ook excessen kunnen optreden. Tijden kunnen veranderen. Omdat de druk op de ggz in ons land toeneemt lanceerde de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie op 27 januari 2025 het ‘Perspectief op een mentaal gezonder Nederland’ met vier belangrijke kernpunten (9). Meer dan drie miljoen volwassenen worstelen volgens het perspectief met hun mentale gezondheid. Naast erfelijke factoren en situaties die psychische klachten kunnen veroorzaken zoals belastende omgevingsfactoren, stijgt het aantal volwassenen met een psychische aandoening door toenemende maatschappelijke zorgen en prestatiedruk. In de media en de zorg worden we dagelijks geconfronteerd met visies en opvattingen waarvoor Buikhuisen in zijn tijd nog werd gedemoniseerd. Hij wilde een integratie tot stand brengen tussen inzichten uit de criminologie en de neurofysiologie, endocrinologie en psychofysiologie om afwijkend gedrag te verklaren. Dergelijk onderzoek vindt anno 2025 dagelijks plaats in bijvoorbeeld Het Pieter Baan Centrum. In een publicatie over neurowetenschap en de aanpak van jeugdcriminaliteit in een christelijk dagblad, werd zelfs gepleit voor onderzoek van de hersens van jonge criminelen (6). Dat zou in de tijd van Buikhuisen nog ondenkbaar zijn geweest. Uiteraard kunnen er kanttekeningen en vragen bij worden geplaatst op grond van ethiek of levensbeschouwing. Maar de discussie kunnen we niet negeren. Een vervolgpublicatie sluit ik dan ook niet uit.
Bronnen
- Vrij Nederland, Piet Grijs en Buikhuisen, door Mischa Cohen, 15 oktober 2005.
- Het Parool, najaar 1999, ‘Buikhuisen mag nog steeds niet’, door Hans van Maanen
- NL archief, 13 februari 2009. ‘Buikhuisen heeft toch gelijk’.
- Pedagogiek in de Praktijk ‘De affaire Buikhuisen’, 1 juni 2005, door Theo Doreleijers.
- Rechtenstudie, Sdu uitgevers ‘Eerherstel voor verguisde criminoloog Buikhuisen, 9 december 2009.
- ‘Onderzoek hersens jonge criminelen. Ellen de Visser in het Nederlands Dagblad van 2 februari 2017
- Maandblad De Oogst, december 2006, ‘Een kijkje in het hoofd van de delinquent, door Jaap Spaans tevens ‘In de hersenscan voor een sollicitatie’? De Oogst oktober 2007.
- Het Zoeklicht, 90e jaargang 17 Jaap Spaans ‘Is ons brein voorspelbaar?’.
- Initiatief van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, de Nederlandse ggz, Mind en het Nederlands Instituut voor Psychologen (NIP) ‘Perspectief op een mentaal gezonder Nederland’, gepresenteerd op 27 januari 2025. Korte parafrasering en citaat.
Drie onderwerpen als aanvulling op mijn nieuwe boekje, hoofdstukken 4, 7 en 8 dat gratis kan worden gedownload van deze website 

De vaste overtuiging onder politici en burgers dat het einde van de Tweede Wereldoorlog (WO2), de oprichting van de NAVO en de totstandkoming van de Europese Unie garant zouden staan voor duurzame vrede, bracht Europa in slaap. De kaasschaaf ging al decennia over de defensiebegroting.
De actieve dienstplicht met opkomstplicht werden afgeschaft. Een passieve mentaliteit rond defensie en veiligheid in veel sectoren van de samenleving, manifesteerde zich in alle lagen van de bevolking. Onder andere door een miljardenstroom aan aardgasbaten, werd de ‘zorgeloze verzorgingsstaat’ opgetuigd. Na de val van de Berlijnse Muur en de ineenstorting van het Warschaupact, kwam het proces in een stroomversnelling terecht. Dat uitte zich in demonstraties tegen kruisraketten. Tanks werden voor een habbekrats verkocht en kazernes werden getransformeerd tot luxe appartementengebouwen en asielzoekerscentra. De Oekraïne-oorlog heeft Europa keihard bij de realiteit bepaald. We realiseren ons nu dat mensen en machthebbers niet veranderd zijn en dat een land in staat moet zijn zich te verdedigen. In alles haast is het defensiebudget verhoogd tot 1,95% van het BPP oftewel 21,4 miljard euro. Naast de traditionele vormen van oorlogsvoering worden we ook geconfronteerd met nucleaire dreigementen en hybride oorlogsvoering. Er is een nieuwe wapenwedloop op gang gekomen met hightech wapensystemen als drones en supersonische raketten. De ruimte en de Noordpool zijn nieuwe strategische gebieden. Er worden vluchtelingenstromen en fakenieuws ingezet om de media te beïnvloeden, landen te destabiliseren en ontwrichten.
Toch heb ik wel een kritische kanttekening. De aandacht richt zich hoofdzakelijk op de oorlogssituaties in Oekraïne en Gaza,. Er is amper aandacht voor de vele verborgen en vergeten oorlogen, die vele malen meer burgerslachtoffers eisen. Waarom daar geen cameraploegen en buitenlandse correspondenten om de burgers evenwichtig te informeren. De laatste tijd neemt de aandacht voor die brandhaarden weliswaar iets toe, maar het is incidenteel en onvoldoende. Een ander onderwerp waarbij de generaals te kort schieten is de belichting van historische achtergronden, die in conflicten van groot belang zijn voor bijvoorbeeld de beoordeling van de proportionaliteit van oorlogssituaties die van invloed kunnen zijn op de strafbaarheid. De opmars der generaals heeft ons wel nadrukkelijk bepaald bij de noodzaak van een doeltreffende krijgsmacht. 
Toch waren de dienstplichtigen die zich daar moesten melden wel gemotiveerd, omdat zij doorgaans een hoog opleidingsniveau hadden en de dienstplicht beschouwden als een stap in een carrière na de dienst. Het kostte een sergeant-instructeur vaak wel inspanning om goed met de toekomstige en hoogopgeleide kaderleden en officieren te communiceren. Toen de stofwolken van het conflict waren neergedwarreld, bleek dat de Generaalsruzie minstens vijf generaals de das had omgedaan. Niemand werd ontslagen. Ze stapten alle vijf zelf op. In hoeverre de situatie heeft bijgedragen aan de oprichting van het huidige beroepsleger is moeilijk in te schatten. Wel is het een vaststaand feit dat Europa, gelet op de huidige geopolitieke spanningen, grote problemen heeft.
De getalsmatige afbraak van de krijgsmacht heeft decennia geduurd en het is een illusie te denken dat dit in een aantal jaren kan worden opgelost. Ondanks de wake-up call die de afgelopen weken over Europa is uitgestort, worden verdeeldheid en economische belangen niet in korte tijd overbrugd. Tenzij de situatie echt urgent wordt en dat sluit ik niet uit. Niet voor niets hanteert de secretaris-generaal van de NAVO oud premier Marc Rutte tegenwoordig regelmatig het woord oorlog en oorlogsmentaliteit.
Hoge budgetoverschrijdingen zoals de huidige situatie rond de renovatie van het Binnenhof, kunnen grote gevolgen hebben voor alle burgers. Andere begrotingen zullen opdraaien voor de groei van het defensiebudget. De andere affaire gaat over generaal van der Vlis die in 1994 werd geconfronteerd met opdrachten waar hij niet achter stond, met als gevolg dat hij ontslag nam als chef van de Defensiestaf. Hij kon zich niet vinden in de overheidsbeslissing om de net opgerichte Luchtmobiele Brigade naar Srebrenica te sturen. Hij vond dat Dutchbat te licht bewapend was en niet goed voorbereid om de moslimenclave te beschermen. Laat de lezer zelf oordelen of dit lessen voor de toekomst zijn. Het was de tijd dat de Vereniging van Dienstplichtige Militairen (VVDM) grote invloed had binnen de politiek en de krijgsmacht