-Brexit Day! Right of Wrong?

Als ik aan deze publicatie begin is het 31 januari 2020: BREXIT DAY! Na 47 jaren lidmaatschap verlaat het Verenigd Koninkrijk (VK) de Europese Unie (EU). Na het referendum waarin het Britse volk met een geringe meerderheid koos voor vertrek uit de EU, heb ik het proces intensief gevolgd. Weemoed en opluchting gaan bij mij hand in hand op deze historische dag. Weemoed vanwege de persoonlijke band die ik heb met de Britten en die ik verderop uitleg. Opluchting omdat nu eindelijk een langdurige periode van politieke onzekerheid en gesteggel is afgesloten en er een einde gloort aan de politieke verlamming die Brexit heeft opgeroepen. Verlamming die ertoe heeft geleid, dat andere belangrijke politieke en economische onderwerpen binnen de EU niet de prioriteit kregen die zij verdienden. Onderwerpen als migratie, het milieu, digitalisering en ethische kwesties. Brexit Day vond plaats een dag na de datum waarop de voormalige Engelse premier Winston Churchill werd begraven op 30 januari 1965. Deze dappere en vasthoudende politicus die zo’n cruciale rol vervulde bij de beëindiging van de Tweede Wereldoorlog, had een duidelijke visie op de toekomst van Europa. (zie mijn blog daarover in de derde alinea van deze publicatie).

‘Engelandvaarder’
Engelandvaarder was een erenaam voor degenen die aan het begin van de Tweede Wereldoorlog en de bezetting van ons land, de oversteek maakten naar Engeland. Ik herinner mij bijvoorbeeld uit verhalen van familieleden, dat mensen vanuit Scheveningen en Katwijk met vissersschepen naar Engeland uitweken en daar de Nederlandse regering in ballingschap steunden of kozen voor het leger. Dat de oorlog een grote rol heeft gespeeld in ons gezin, heb ik in een eerdere publicatie beschreven (zie artikelen). In de zestiger jaren toen de Wederopbouw hier in volle gang was, ging mijn oudste zus als au pair werken in Engeland. Daar ontmoette zij haar man John met wie zij trouwde in een Hervormde kerk in Voorburg. Een zus in het buitenland was toen bijzonder en had voordelen. In 1962, 14 jaar oud, maakte ik tijdens de grote vakantie mijn eerste reis naar Engeland en verbleef 4 weken in de caravan waarin mijn zus en zwager woonden in het landelijke Surrey. Je kreeg in die tijd het stempel ‘Engelandvaarder’, maar met een toeristisch motief. Mijn zwager werkte in Covent Garden, de immense fruitmarkt in Londen waar hij fruit inkocht. Ik herinner mij dat ik al heel vroeg in de ochtend met hem meeging naar Londen. Die metropool en wereldstad maakte een verpletterende indruk op mij. Ik genoot van de internationale sfeer aan de andere kant van de Noordzee en ervoer de Britten als vriendelijk en betrokken en voelde een onverklaarbare aantrekkingskracht. Niemand zal kunnen ontkennen dat het VK grote persoonlijkheden heeft voortgebracht als de theoloog en prediker Charles Haddon Spurgeon, evolutionis Charles Darwin en Francis Crick, een van de ontdekkers van de structuur van DNA. Bijkomend voordeel van mijn verblijf in Engeland was de mogelijkheid om de taal onder de knie te krijgen en dat zou later goed van pas komen. Inmiddels is mijn zus overleden, maar mijn zwager komt nog regelmatig naar ons land om haar graf te bezoeken en onderhouden. We hebben altijd een goede band gehad, maar sommige onderwerpen ademden controverse uit en werden dan ook beleefd genegeerd, zoals de relatie tussen de EU en Engeland. Toen ik werkzaam was bij de Rijksverkeersinspectie en Hoek van Holland in mijn werkgebied lag, had ik regelmatig contact met transporteurs die op Engeland reden via de bootverbinding met Harwich en Britse chauffeurs die vervoer of doorvervoer verrichtten naar ons land. De vraag die mij de afgelopen jaren intensief heeft bezig gehouden is of de Britten er goed aan doen uit de EU te stappen. Inmiddels is het mijn overtuiging dat het een vergissing is. Een criticus van de Brexit deed de uitspraak dat de Britse leiders onvoldoende idee hebben hoe het mondiaal kleine VK zich politiek en economisch gaat opstellen op het wereldtoneel met roeiende invloed van machtige spelers als China, Rusland en de VS. De onderhandelingen die in 2020 tot resultaat moeten leiden, zullen hard zijn en onder grote tijdsdruk plaats vinden. Het is mijn overtuiging dat we in een onzekere tijd leven en er lessen kunnen worden getrokken uit het vertrek van de Britten uit de EU. De Franse president Marcon verwoordde het als volgt: ‘Brexit is a historic Alarm Signal for the EU’. 

CHURCHILL EN BREXIT (Blog dat ik in 2019 schreef voor mijn blogpagina)
Een jaar na de Tweede Wereldoorlog, in 1946, hield Winston Churchill in Zurich zijn indrukwekkende rede over de toekomst van Europa. Hij waarschuwde voor de Sovjetexpansie en bepleitte een ‘Verenigde Staten van Europa’ met als kern Duitsland en Frankrijk. Groot Brittannië zou volgens hem geen deel moeten uitmaken van deze ‘Verenigde Staten van Europa’, maar wel moeten meewerken aan de uitvoering van het project. Deze nuance geeft al aan dat hij de mentaliteit van zijn volk goed wist in te schatten. Europese samenwerking heeft geleid tot een langdurige periode van vrede, welvaart en rust in Europa, maar die tijd lijkt voorbij. De Brexit veroorzaakt veel onrust en als simpele burger valt mij op het gebrek aan inzicht. Het Brexit-referendum werd gehouden op grond van foutieve en onvolledige communicatie naar de Britse burgers. Wie sprak er bijvoorbeeld in de aanloop naar het referendum over mogelijke problemen rond de grens tussen Ierland en Noord Ierland en de Schotse weerstand tegen Brexit. Pas na de uitslag van het referendum ging men nadenken over de vergaande gevolgen. Een ding staat vast. In een snel globaliserende wereld bepaalt een aantal wereldmachten de politieke, militaire en straks ook de economische verhoudingen. Een hopeloos verdeeld Europa zal de slag op het wereldtoneel verliezen, als er geen doortastend en gecoördineerd beleid komt. Beleid dat noodzakelijk is in deze onzekere wereld. Ik denk dat euro sceptische populistische politici in Europa deze mondiale aspecten verkeerd inschatten. Reden genoeg om in dit belangrijke overgangsjaar 2020 de situatie nauwgezet te blijven volgen. De geschreven en gesproken speech van Churchill is te vinden op de website www.churchill-in-zurich.ch

Foto’s familiearchief Spaans: Het Imperial War Museum in Londen in Londen bevat de geschiedenis van het Britse rijk vanaf WO1. Opmerkelijk is dat in de tuin een stuk Berlijnse Muur staat opgesteld. De val van die muur heeft de Europese Eenwording krachtig gestimuleerd. Vakantie in Londen, echtgenote met jongste zoon bij de Big Ben. Via Hoek van Holland met de boot naar Harwich.